Τα Branded Apps Πρέπει Να Καούν Στην Κόλαση

Όταν ξεκίνησα να γράφω αυτό το κείμενο, ο τίτλος του ήταν “Πράγματα Που Πρέπει Να Καούν Στην Κόλαση” (αναφερόμενος σε Digital Marketing). Είχα σημειώσει 6 πράγματα, “πράγματα” και πρακτικές που θα ήθελα πολύ να τα έβλεπα να καταλήγουν στα καζάνια της κόλασης. Όχι γιατί είμαι κάποιος κομπλεξικός (που γενικά έχω διάφορα θέματα), αλλά γιατί πραγματικά το ROI τους είναι πολύ χαμηλό και περισσότερο κακό κάνουν σε ένα brand παρά το βοηθούν να διαδώσει το όποιο μήνυμα του.

Φυσικά, περίοπτη θέση σε αυτή τη λίστα είχαν τα διαφόρων ειδών apps. Ξεκινόντας να γράφω το δικό τους κομμάτι, άρχισε να βγαίνει πολύ μεγάλο, οπότε αποφάσισα να αφήσω τα υπόλοιπα 5 πραγματάκια για επόμενο post και να επικεντρωθώ σε αυτό, στα apps.

Το Mailbox Είναι Η Καλύτερη Εφαρμογή

Το Mailbox είναι μία εφαρμογή που ασχολείται με το email inbox σου με έναν τρόπο διαφορετικό από αυτόν που έχεις συνηθίσει. Για το Mailbox, κάθε email είναι και ένα task που πρέπει να ολοκληρωθεί αργά ή γρήγορα. Μπορείς να αναβάλεις κάθε email/task για μερικές ώρες ή για μερικούς μήνες αλλά αυτό θα επανέλθει στο inbox σου μέχρι να το κάνεις archive. Μπορείς να δεις το video που ακολουθεί και θα καταλάβεις ακόμα καλύτερα τον τρόπο λειτουργίας του app.

Δεν πήρα άδεια ολόκληρο το καλοκαίρι. Αλλά έκανα 15 μέρες διακοπές.

Για πρώτη φορά στην επαγγελματική μου καριέρα, εργάζομαι σε corporate περιβάλλον ως υπάλληλος και όχι ως freelancer. Η αλλαγή στην ζωή μου ήταν σχετικά μεγάλη αν σκεφτείς ότι ως freelancer έκανα το πρόγραμμα μου όπως ακριβώς ήθελα χωρίς να “πρέπει” να βρίσκομαι στο γραφείο και να δουλεύω συγκεκριμένες ώρες. Καθεμία όμως από τις δύο επιλογές, έχει τα δικά της πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα αντίστοιχα. Ένα από τα πλεονεκτήματα που είχα ως freelancer ήταν το γεγονός ότι μπορούσα να δουλέψω ακριβώς όσες μέρες ή ώρες χρειαζόταν για να κάνω την δουλειά που μου είχε ανατεθεί. Πρακτικά, αυτό σήμαινε ότι μπορούσα να πάρω όσες μέρες άδεια ήθελα. Κάτι τέτοιο φυσικά δεν ισχύει στις εταιρείες που σε προσλαμβάνουν κανονικά.

Αν δεν είναι αυτά, τότε ποια είναι;

Την φράση του τίτλου την λέγαμε με τους φίλους μου από τα σχολικά χρόνια όταν περνούσαμε καλά. Ήμασταν τυχεροί, περνούσαμε πάρα πολύ καλά, πάρα πολύ συχνά. Σε σπίτια, σε clubs, σε εκδρομές, σε βόλτες, σε διακοπές, ή οπουδήποτε αλλού, καταφέρναμε να περάσουμε πολύ καλά. Το καταλαβαίναμε και γι αυτό νομίζω ότι υπήρχε αυτή η φράση στην παρέα και την λέγαμε συχνά. “Σπάσαμε” ως παρέα όταν άρχισαν οι σπουδές, διαφορετικές χώρες, διαφορετικές πόλεις, διαφορετικά προγράμματα. Ίσως να αλλάξαμε κι εμείς οι ίδιοι. Όμως, αυτό που ξέρω είναι ότι από τότε, δεν θυμάμαι να έχω αναφέρει ποτέ ξανά αυτή την φράση.

It will crack. It always cracks.

Εδώ και 5 μήνες προσπαθώ να λύσω έναν γρίφο που με προβληματίζει. Σκέφτομαι πιθανές λύσεις όταν ξυπνάω, όταν πέφτω για ύπνο, όταν είμαι για ποτό, όταν είμαι στο σπίτι, όταν χαζεύω στο internet, όταν είμαι με φίλους, όταν είμαι στο αυτοκίνητο, όταν είμαι εκδρομή, οπουδήποτε. Ακόμα και μέσα στον ύπνο μου πολλές φορές έχω ξυπνήσει έχοντας αυτό τον γρίφο στο μυαλό μου. Μπορεί να είμαι κουρασμένος, μπορεί να είναι τρεις το πρωί και την επόμενη μέρα να δουλεύω αλλά αυτός ο γρίφος μου έχει γίνει ψύχωση και προσπαθώ συνεχώς να βρω την λύση του. Για τον συγκεκριμένο γρίφο είχα συζητήσει με πολύ λίγα άτομα, για την ακρίβεια μόνο με δύο.

Το περίεργο (?) είναι ότι αυτά τα δύο άτομα δεν είναι ούτε κολλητοί μου φίλοι, ούτε γνωριζόμασταν και μιλούσαμε χρόνια για να τα εμπιστεύομαι και να μοιραστώ κάτι σημαντικό μαζί τους. Και τα δύο άτομα τα γνώρισα τους τελευταίους μήνες αλλά είχαν κάτι κοινό και μοναδικό: την δυνατότητα να κάνουν stimulate το μυαλό μου και να με πιέζουν -έμμεσα- να σκέφτομαι τον συγκεκριμένο γρίφο και τις πιθανές λύσεις του.

Μία Κυριακή σου αλλάζει την ζωή..

Έχεις αναρωτηθεί ποτέ ποιο είναι το κριτήριο ώστε να θεωρήσεις κάποιον φίλο σου και όχι απλά γνωστό σου; Είναι τα ξενύχτια που έχετε κάνει μαζί; Είναι οι στιγμές που ήταν δίπλα σου και σου συμπαραστάθηκε όταν όλα γύρω σου ήταν μαύρα; Είναι η καθημερινή τριβή; Είναι η δυνατότητα να συνεννοήστε με τα μάτια; Σίγουρα, ο καθένας μπορεί να δώσει διαφορετική απάντηση ανάλογα με τον χαρακτήρα του και την προσωπικότητα του. Εξάλλου, η φιλία δεν μπαίνει εύκολα στο ζύγι..

Για μένα, φίλος είναι αυτός που μπορεί να μην έχω μιλήσει μαζί του για μήνες αλλά να ξέρω ότι όποια στιγμή τον δω, θα μπορώ να του εμπιστευτώ οτιδήποτε θελήσω. Και αντίστοιχα, να μου πει κι αυτός οτιδήποτε τον απασχολεί και θέλει να μοιραστεί. Γι αυτούς τους φίλους μου -που είναι μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού- θα νοιάζομαι και θα είμαι δίπλα τους όποτε κι αν με χρειαστούν, ακόμα κι αν δεν τους δω για χρόνια..

Μήπως δεν σου αρέσει τόσο πολύ το Twitter τελικά;

Βαρέθηκα το Twitter. Έχει γεμίσει από τυπάκια που λένε συνέχεια ατάκες, σου την πέφτουν με DMs και πλέον νοσταλγώ το “παλιό” Twitter, του 2009 που ήμασταν λίγοι και καλοί.

Βαρέθηκα το Twitter. Οι ίδιοι και οι ίδιοι. Ο καθένας λέει το μακρύ του και το κοντό του, πλακώνονται, τα βρίσκουν και φτου κι από την αρχή.

Βαρέθηκα το Twitter. Παρεάκια που μιλάνε μεταξύ τους και δεν απαντάνε σε κανέναν άλλον. Snob τυπάκια που έχουν 2-3 χιλιάδες followers και νομίζουν ότι κατέχουν την απόλυτη αλήθεια.

Τις τρεις παραπάνω ατάκες -και τις διάφορες παραλλαγές τους- τις έχεις ακούσει πολλές φορές, ειδικά αν είσαι στον χώρο της επικοινωνίας, της διαφήμισης ή των digital media. Συνήθως, η επόμενη πρόταση που ακολουθεί είναι:

Παλιά ήμουν πολύ active στο Twitter και το γούσταρα πολύ αλλά, για τους παραπάνω λόγους, εγώ πλέον δεν ασχολούμαι με το Twitter.

Και εκεί απορώ: Λες ότι σου άρεσε πολύ το Twitter και αποφάσισες να το παρατήσεις επειδή δεν σου αρέσουν κάποιοι χρήστες; Δεν εξετάζω -και δεν με ενδιαφέρει- αν όντως οι χρήστες που σε ενοχλούν είναι ενοχλητικοί. Μπορεί και να ‘ναι. Όμως, εσύ τι κάνεις γι αυτό;

Συνεχίζεις να τους κάνεις follow φυσικά. Υποθέτω ότι και στην ζωή σου κάνεις ακριβώς το ίδιο πράγμα: κάθεσαι σε μία σχέση (φιλική ή ερωτική, δεν έχει σημασία) παρόλο που δεν σε γεμίζει και σε ενοχλεί. Αν αδυνατείς να πατήσεις το “unfollow” στο Twitter, πώς θα το κάνεις in real life?

Αν κοιτάξεις τα άτομα που κάνεις follow και τα άτομα που σε κάνουν follow θα δεις ότι υπάρχουν πολλά κοινά σημεία. Ίσως να μην ταυτίζονται τα μέλη τους αλλά τα ενδιαφέροντα και των 2 groups είναι ίδια. Εσύ απλά είσαι ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα στους μεν και τους δε. Είναι απόλυτα λογικό αν σκεφτείς ότι εσύ αναπαράγεις πληροφορία από τους ανθρώπους που κάνεις follow σε ανθρώπους που κάνουν εσένα follow. Το πιθανότερο μάλιστα είναι ότι οι followers σου σε κάνουν follow ακριβώς γι αυτές τις πληροφορίες που συλλέγεις από το δίκτυο των ανθρώπων που ακολουθείς. *

Αμέσως μετά, κοιτώντας το profile σου, καταλαβαίνεις ότι εσύ ο ίδιος είσαι όλα αυτά που -θεωρητικά- σε ενοχλούν. Λες κι εσύ “έξυπνες” ή έξυπνες ατάκες. Μιλάς με τους IRL φίλους σου μέσω Twitter χωρίς να σε νοιάζει τι μπορεί να πει ο κάθε άσχετος. Έχεις κι εσύ χρήστες στο timeline σου που “λατρεύεις να μισείς”.

Οπότε, σταμάτα να γκρινιάζεις για το Twitter και όλους αυτούς που έχουν κάνει accounts και “χαλάνε την κλειστή παρέα μας”. Δέξου ότι το Twitter δεν είναι μία κλειστή πλατφόρμα αποκλειστικά για τους “εκλεκτούς που είναι μέλη από το 2008″ και αποδέξου ότι νέοι χρήστες με διαφορετική φιλοσοφία θα εγγράφονται συνεχώς στο social network.

Αυτή τη στιγμή υπάρχουν πάνω από 150.000 Έλληνες χρήστες και συνολικά 500.000.000 χρήστες σε ολόκληρο τον πλανήτη. Όπως ανακοίνωσε η ομάδα του Twitter, υπάρχουν 140.000.000 active χρήστες σε όλο τον κόσμο εκ των οποίων οι 22.000 με 23.000 είναι Έλληνες κατ’ αντιστοιχία. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι από όλους αυτούς, εσύ είσαι ο “άτυχος” που έχεις πέσει σε όλους τους ενοχλητικούς και γι αυτούς παρατάς το Twitter που -υποτίθεται ότι- γουστάρεις.

Αν σε αυτά τα 140.000.000 χρήστες δεν μπορείς να δημιουργήσεις ένα δίκτυο από ανθρώπους που να σε ενδιαφέρουν αυτά που συζητάνε, μάλλον δεν σου αρέσει το Twitter τόσο πολύ όσο λες..

* Φυσικά στο Twitter οι χρήστες δεν αναπαράγουν μόνο πληροφορίες, αλλά η αναπαραγωγή πληροφορίας αποτελεί μία από τις κύριες λειτουργίες του μέσου.

[photo via]