Εχθές κατάφερα μετά από πολλές μέρες να μηδενίσω τον google reader μου. Μέσα στα άπειρα post που είχα να διαβάσω, το μάτι μου έπεσε σε ένα post του techcrunch.com που ανέφερε μικρές startups που είχαν χρηματοδοτηθεί από την Y Combinator.

Όπως μπορείτε να διαβάσετε και στην about page τους, χρηματοδοτούν startups που απλά χρειάζονται ένα αρχικό κεφάλαιο για να περάσουν από το στάδιο της “ιδέας” στο στάδιο της “υλοποίησης”. Μία από αυτές τις startups, ήταν και η ididwork.com, μία on-line βάση με το που έχεις δουλέψει και που έχεις σπαταλήσει τον χρόνο σου.

Μου άρεσε η αρχική ιδέα, και αποφάσισα να γραφτώ, δεν είχα κάτι να χάσω έτσι κι αλλιώς. Έκανα sign-up λοιπόν και σχεδόν αμέσως μετά έκανα 1-2 καταχωρήσεις. Έπαιξα λίγο με το site και κάπου εκεί είδα ένα feature που θα ‘θελα, να μην υπάρχει. Γνωρίζοντας ότι το feedback των χρηστών είναι ιδιαίτερα χρήσιμο, άσχετα με το τι περιλαμβάνει η “to-do list” του καθενός, αποφάσισα να επικοινωνήσω μαζί τους μέσω της contact from που υπάρχει.

Σε λιγότερο από 5 λεπτά, είχα λάβει πλήρη απάντηση και μου είπαν ότι το feature αυτό είναι μέσα στα σχέδια τους. Τους έστειλα μερικά ακόμα mail για θέματα που δεν είχαν καμία υποχρέωση να μου απαντήσουν, αλλά το έκαναν.. Πάντα πρόθυμα και ευγενικά. Κυρίως όμως, απάντησαν άμεσα.

Προσωπικά, με κέρδισαν. Ακόμα και αν δεν με ενδιέφερε το site τους, θα καθόμουν 5 λεπτά παραπάνω, θα τους έδινα μία ακόμα ευκαιρία γιατί φαίνεται ότι το αγαπάνε, δεν το βλέπουν σαν αγγαρεία. Καταλαβαίνουν ότι το feedback από τους χρήστες, ακόμα κι αν δεν λέει τίποτα επί της ουσίας, είναι πολύ σημαντικό. Δημιουργεί μια πιο προσωπική επαφή μεταξύ “site” και χρηστών. Και αυτό το εκτιμάνε οι χρήστες. Ό,τι κι αν έκανε εκείνη την στιγμή ο “ididwork.com dude”, το έβαλε σε δεύτερη μοίρα για να μου απαντήσει. Και το έκανε και στο δεύτερο mail που έστειλα, και στο τρίτο.

Γιατί οι άνθρωποι είναι πιο σημαντικοί από το προϊόν. Και ακόμα πιο σημαντικοί είναι οι άνθρωποι που ενδιαφέρονται για το προϊόν και χαλάνε χρόνο για την βελτίωση του στέλνοντας το feedback τους..

[Photo via flickr.com, user: Simon Crowley]

Οκ, έχεις φτιάξει ένα super wow web-app. Μπράβο, συγχαρητήρια κτλ κτλ. Βέβαια, είναι πολλές οι καλές ιδέες εκεί έξω, που παρόλη την πολύ καλή υλοποίηση, δεν τις ξέρει κανένας. Οπότε, τζάμπα ο κόπος και όλη η δουλειά.

Για να μην γίνεις “μία ακόμα καλή ιδέα που δεν περπάτησε” μπορείς να κάνεις δύο πράγματα, είτε να πληρώσεις για κάποια διαφήμιση (προσωπικά διαφωνώ, αλλά αυτό θα το αναλύσω σε άλλο post), είτε να κάνεις ότι είναι δυνατόν για να είναι η εφαρμογή σου πιο φιλική προς third party services. Πώς θα το κάνεις αυτό?

Εύκολα. Φτιάχνεις ένα API που να είναι εύκολο στην χρήση από τους υπόλοιπους προγραμματιστές και δίνεις πρόσβαση στους ΠΑΝΤΕΣ! Ένα δύσχρηστο API είναι έγκλημα. Είμαστε στην εποχή που οι web 2.0 υπηρεσίες αυξάνονται με εκθετικό ρυθμό και γίνεται όλο και πιο δύσκολο να είσαι εγγεγραμένος σε 10 υπηρεσίες και να τις παρακολουθείς όλες. Γι αυτό και οι διάφορες υπηρεσίες syndication βρίσκονται σε άνθηση, είτε αυτό λέγεται socialthing.com, είτε friendfeed, είτε iGoogle, είτε…

Οπότε, ένα εύχρηστο API μειώνει την δυσκολία για τον προγραμματιστή του friendfeed (τυχαίο το παράδειγμα) να ενσωματώσει την δική σου killer app στο friendfeed. Έτσι, και οι χρήστες ενθαρρύνονται να χρησιμοποιήσουν την εφαρμογή σου ακόμα και στην αρχή που δεν έχει κόσμο, και γίνεται μια έμμεση διαφήμιση μέσω της προβολής του εικονιδίου και μόνο της εφαρμογής σου.

Επίσης, σημαντικό ρόλο για μια υπηρεσία παίζουν και οι standalone εφαρμογές, είτε για το desktop/laptop είτε για το κινητό και το iPhone. Είναι πολύ πιο εύκολο για κάποιον να κάνει click σε μία εφαρμογή από το να ανοίγει τον browser, να πηγαίνει στην σελίδα και να κάνει login. Γλυτώνει στον χρήστη χρόνο και πλέον στο internet ο χρόνος είναι πολύτιμος..

Μην περιορίζεις όλους αυτούς που έχουν φτιάξει μια εφαρμογή -αφιλοκερδώς- για την υπηρεσία ΣΟΥ. Είναι ένα ακόμα πλεονέκτημα για το δικό σου killer-app. Μην σκοτώνεις τους συμμάχους σου, κι αυτοί θα βγουν κερδισμένοι μόνο αν εσύ πας καλά.. Μην ξεχνάς ότι αυτός που έφτιαξε κάτι για την δική σου υπηρεσία,  πιστεύει στην ιδέα σου και επένδυσε τον χρόνο του για να την βελτιώσει..

Ένα μήνα πριν,  στο WWDC, ο Steve Jobs ανακοίνωσε το iPhone 3G.. Ανακοίνωσε όμως κι άλλα ενδιαφέροντα πράγματα που η λάμψη του iPhone δεν επέτρεψε να τους δωθεί η σημασία που τους αρμόζει..

Ένα από αυτά ήταν το MobileMe. Ίσως κάποιοι να ξέρετε το soocial.com, το online address book που δίνει την δυνατότητα στους χρήστες του να ανανεώνουν μία φορά το address book και οι αλλαγές να περνάνε και στο κινητό, και στην εφαρμογή που έχουν στο pc τους αλλά και στο online address book του soocial.com. Pretty cool, right?

Βέβαια, δεν υπήρχε κάτι αντίστοιχο για calendars και τα παιδιά από το soocial.com ξεκαθάρισαν από την αρχή ότι κάτι τέτοιο δεν είναι στα άμεσα σχέδια τους. Μέχρι που ήρθε η Apple με το MobileMe. Ναι, πλέον αρκεί ένα μόνο address book και ένα calendar. Κάθε αλλαγή την κάνουμε μία φορά και that’s all. Ιδιαίτερα χρήσιμο, αν αναλογιστεί κανείς την σχεδόν καθολική ισχύ των νόμων του Murphy.

Το MobileMe δεν είναι μόνο μία always synchronized agenda, αλλά πολλά παραπάνω. Προσωπικά, θεωρώ το όνομα της υπηρεσίας τέλειο. Περιγράφει επακριβώς τις δυνατότητες της. Μπορείς να ελέγχεις το pc σου online, να έχεις πρόσβαση σε αρχεία σου που δεν έχεις μαζί σου, να βλέπεις και να επεξεργάζεσαι τις φωτογραφίες σου.. Σου δίνονται 20GB ΔΙΚΑ ΣΟΥ, τα οποία μπορείς να τα χρησιμοποιήσεις όπως θες, είτε για το mail account, είτε για τις φωτογραφίες σου και τα αρχεία σου, είτε και για τα δύο μαζί.. Μέχρι πριν λίγες μέρες σκεφτόμουν σοβαρά να αποκτήσω ένα pro account στο flickr, τώρα όμως νομίζω ότι δεν έχει ιδιαίτερο νόημα.

Προς το παρόν δεν είμαι απόλυτα ικανοποιημένος όμως, κάποιο πρόβλημα υπάρχει και δεν μπορώ να συγχρονίσω τις επαφές που έχω στο macbook μου με το MobileMe και κατ’ επέκταση και με το iPod touch μου που πλέον τρέχει το πολυαναμενόμενο iPhone/iPod Touch 2.0 Firmware.

Σήμερα λοιπόν, μετά από πολύ καιρό αποφάσισα να γίνω μέλος στο iTunes Store. Ναι, άργησα αλλά τα κατάφερα. 8 € και 10 λεπτά αργότερα, είχα εγκαταστήσει το 2.0 Firmware στο Touch. Εδώ να σημειώσω ότι τόσο καιρό ήταν απλά μέσα στην τσάντα του laptop έχοντας δουλέψει πολύ λιγότερες ώρες θα περίμενα όταν το πήρα. Πλέον όμως, θα αρχίσω να το χρησιμοποιώ μιας και οι βελτιώσεις είναι αρκετές και ιδιαίτερα χρήσιμες. Αρχικά έχει mail app οπότε δεν θα χρειάζεται να ανοίγω το safari και μετά να κάνω login στο gmail. Επίσης, δεν είχα gps στο αυτοκίνητο μιας και το Mio που είχα κάνει κάτι κουλά. Κανένα πρόβλημα. Το Touch, σε συνεργασία με google maps, είναι πλέον και gps destinator. Και αυτά είναι μόνο λίγα από τα νέα features του 2.0 Firmware. Το μεγαλύτερο όμως πλεονέκτημα είναι η δυνατότητα να εγκαθιστάς εφαρμογές απλών χρηστών μέσω του AppStore της Apple, είτε δωρεάν, ειτε επί πληρωμή. Αυτό μπορεί να γίνει είτε απευθείας από το iPod, είτε από το PC με το iTunes Store..

Η γνώμη μου για όλα αυτά? Σαφέστατα πρόκειται για κινήσεις που είναι στην σωστή κατεύθυνση, να κάνουν δηλαδή την web-εμπειρία, είτε μέσω portable devices είτε μέσω PC, πολύ καλύτερη για τον χρήστη.. Keep up the good work @ Cupertino..

Με το internet ασχολούμαι αρκετά χρόνια ως απλός χρήστης. Τον τελευταίο 1.5 χρόνο ασχολούμαι αρκετά παραπάνω, ψάχνω την επιχειρηματική πλευρά του διαδικτύου, προσπαθώ να δω την “άσχημη” πλευρά, να μεταβώ στο back-end και να ξεπεράσω τα όμορφα web2.0 γραφικά του front-end..

Η εμπειρία μου, όπως καταλαβαίνετε, είναι μικρή αλλά πιστεύω ότι έχω αρχίσει σιγά σιγά να μπαίνω στο κλίμα. Έχω ήδη full time εμπειρία από μία startup ενώ αυτή την περίοδο blog-άρω στο pestaola.gr και ασχολούμαι με ακόμα μία startup.

Δουλεύοντας σε οποιοδήποτε άλλο “συμβατικό” τομέα της αγοράς, το πιθανότερο ήταν ότι θα είχα κάποιο standard ωράριο τύπου “εννιά με πέντε” και υπερωρίες όποτε είναι ανάγκη σύμφωνα με το “αφεντικό”.  Σε μία startup, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Δουλεύω όποτε εγώ θέλω. Φτιάχνω το πρόγραμμα μου μόνος μου. Μπορώ να βγω στις 12 το βράδυ, να γυρίσω στις 5 τα χαράματα και να  κάτσω να δουλέψω εκείνη την ώρα επειδή θέλω. Αν, για παράδειγμα, γράψω ένα blog-post για το pestaola.gr, αυτό θα ανέβει κατευθείαν online, δεν θα χρειαστεί να περιμένω μέχρι το πρωί για να πάω στο γραφείο και να δουλέψω από εκεί. Με αυτό τον τρόπο, τα κέρδη είναι πολλαπλά ενώ δεν υπάρχει κάτι που να ζημιώνει τον οποιοδήποτε.

Ένα ακόμα πλεονέκτημα είναι ότι μπορείς να βγάλεις δουλειά 2-3-4 ημερών σε μία μόλις μέρα. Ναι, θα είναι κουραστική αυτή η μία μέρα αλλά μετά θα μπορείς να πας μια εκδρομή, να πας για μπάνιο, να κάνεις πράγματα που σε μια “φυσιολογική” δουλειά δεν θα μπορούσες να κάνεις τόσο εύκολα. Θα έπρεπε να κανονίσεις άδειες, να παρακαλέσεις αφεντικά και συναδέλφους για να πας απλά για ένα μπάνιο and so the story goes.. Δουλεύοντας όμως για μία startup, όλα γίνονται πιο εύκολα. Και έτσι είσαι πιο ξεκούραστος εφόσον δεν έχεις μόνο ένα ρεπό την βδομάδα αλλά όσα θες και η ψυχολογία σου είναι πολύ καλύτερη. Ο ελεύθερος χρόνος αυξάνεται και γίνεσαι πιο δημιουργικός, πράγμα που έχει άμεσο αντίκτυπο και στην δουλειά σου μιας και όλοι ξέρουμε ότι χωρίς πρωτότυπες και ενδιαφέρουσες ιδέες στο Internet δεν έχεις μέλλον..

Σχεδιάζοντας μόνος σου το πρόγραμμα σου, μπορείς πιο εύκολα να συγχρονιστείς με το πρόγραμμα άλλων, “συμβατικών” συνεργατών σου, που δουλεύουν “εννιά με πέντε”, όπως τράπεζες για παράδειγμα. Έτσι, όλοι κερδίζουν χρόνο μιας και δεν ψάχνεις ένα κοινό κενό σε δύο προγράμματα, αλλά ένα κενό σε ένα πρόγραμμα.

Το μόνο αρνητικό είναι ότι δύσκολα σε πιστεύει κάποιος εκτός χώρου ότι ΔΟΥΛΕΥΕΙΣ πραγματικά. Δυστυχώς πολλοί άνθρωποι έχουν την άποψη ότι “δουλειά = γραφείο από τα χαράματα μέχρι αργά το βράδυ” και δεν καταλαβαίνουν ότι κερδίζεις λεφτά και κάνεις κάτι ουσιαστικό που παράλληλα σε γεμίζει και σου αρέσει. Βέβαια, έχει πραγματική σημασία η γνώμη τρίτων για την δουλειά μας εφόσον αυτή ικανοποιεί εμάς?

Πρόσφατα είχα μία συζήτηση με έναν web-developer σχετικά με ένα νέο project. Έμεινα απόλυτα ικανοποιημένος από την συζήτηση που είχαμε και θα γράψω τι μου άρεσε από την συζήτηση και τι κέρδισε την εμπιστοσύνη μου..

Καταρχάς προσπάθησε να κατανοήσει όλο το project. Μεγάλο πλεονέκτημα αυτό γιατί ένας προγραμματιστής όσο νωρίτερα ξέρει τι έχει να φτιάξει, τόσο πιο συνεπής θα είναι κι αυτός. Επίσης, έχοντας κατανοήσει πλήρως τα ζητούμενα, το αποτέλεσμα θα είναι απόλυτα ικανοποιητικό και για τις δύο πλευρές.

Στην συνέχεια ρώτησε αν το site θέλουμε να εμφανίζεται ψηλά σε κάποια συγκεκριμένη αναζήτηση του google και γενικά αν θέλουμε να γίνει SEO (Search Engine Optimized). Μας ανέλυσε πλέον τα -αυτονόητα για τους internet-aholics- πλεονεκτήματα του να βρίσκεται κανείς στην πρώτη θέση του google. Εκεί χρειάστηκε να ξεκαθαρίσουμε αν θέλουμε ένα site δυναμικό ή στατικό, αν προτιμάμε την ωραία και φουτουριστική εμφάνιση από την ευκολία στις ανανεώσεις, το καλύτερο google ranking και το ελαφρύτερο site. Εμείς κρίναμε ότι η php είναι κάτι που ταιριάζει περισσότερο στο project μας αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ένα flash animated site είναι χειρότερο. Απλά βάσει των αναγκών και των προτεραιοτήτων μας, προτιμήσαμε την php.

Πολύ σημαντικό είναι να ξεκαθαριστούν όλες οι δυνατότητες του προς κατασκευή site. Το πιθανότερο είναι να μην μπορούν να δωθούν σαφείς απαντήσεις από την ομάδα. Σε αυτή την περίπτωση, ο web developer δεν πρέπει να μπει στην λογική του πωλητή, δηλαδή να προσπαθήσει να σου πουλήσει κάτι το οποίο ίσως και να μην σου χρειάζεται. Έτσι, την επόμενη φορά που θα βρεθείς σε κάποιο αντίστοιχο δίλλημα, θα μπορείς να τον εμπιστευτείς και δεν θα πιστεύεις ότι σε βλέπει σαν ένα πενηντά-ευρω με πόδια..

Προσωπικά, εκτίμησα πάρα πολύ το γεγονός ότι ο developer δεν μας είπε ένα ποσό για το κόστος του project. Λογικό. Δεν μπορούσαμε να του δώσουμε όλες τις πληροφορίες που θα ήθελε για να μπορέσει να μας πει ένα συγκεκριμένο ποσό. Γενικά απέφυγε να αναφερθεί σε ποσά. Κατά την γνώμη μου, καλά έκανε. Ένα project δεν πρέπει να περιορίζεται από το κόστος. Ακόμα και αν δεν υπάρχουν λεφτά για να υλοιποιηθούν άμεσα όλα όσα χρειάζεσαι, αν υπάρχει η πρόβλεψη, θα μειωθεί το κόστος αργότερα.

Τέλος, μας ρώτησε πότε θέλουμε να είναι online το site. Του είπαμε πότε και το θεώρησε εφικτό χωρίς όμως να δεσμευτεί απόλυτα. Αν μας έλεγε “όλα θα γίνουν στην ώρα τους” και προσπαθούσε να μας πείσει ότι όλα θα γίνουν καλά, θα ανησυχούσα. Δεν ξέρουμε ούτε εμείς καλά καλά το project, και μπορεί κάποιος τρίτος να δεσμευτεί ότι θα είναι έτοιμο? Δεν νομίζω..

Όπως έγραψα και στην αρχή του κειμένου, έμεινα απόλυτα ικανοποιημένος από την συζήτηση που είχαμε. Είμαι σίγουρος ότι αν όλοι οι άνθρωποι που θα χρειαστεί να συνεργαστούμε είναι τόσο συζητήσιμοι, φιλικοί και γνώστες του αντικειμένου τους, το project will kick asses..

Οκ, όταν είδα το plurk.com για πρώτη φορά το θεώρησα ανούσιο, χαζό και ηλίθιο. Δίνοντας του όμως μια δεύτερη ευκαιρία κατάλαβα ότι εγώ ήμουν ο χαζός και ο ηλίθιος της υπόθεσης και όχι το plurk.

Αρχικά ας πω δύο λόγια για το plurk. Πρόκειται για ένα (ακόμα) microblogging site όπως το twitter. Οι περιορισμοί είναι οι ίδιοι, δηλαδή 140 χαρακτήρες.. Πάνω κάτω, εκεί τελειώνουν και οι ομοίοτητες τους όμως.

Το plurk έχει real time παρακολούθηση των φίλων σου βάζοντας κάθε plurk (όπως λέμε twit) πάνω σε ένα timeline επιτρέποντας σε κάθε χρήστη να κάνει ένα σχόλιο πάνω σε αυτό που μόλις ειπώθηκε χωρίς όμως να χαθεί μέσα στο χάος του twitter με τα @ και τα άπειρα νέα twits. Έτσι, κάθε συζήτηση είναι οργανωμένη στο δικό της “τετραγωνάκι” για ευκολότερη πρόσβαση αργότερα. 1 point for plurk.

Ένα ακόμα χρήσιμο feature του plurk είναι η δυνατότητα προεπιλογής του ρήματος που θα χρησιμοποιήσεις αμέσως μετά το nickname σου αυξάνοντας έτσι στην ουσία το όριο των χαρακτήρων σου ενώ με το χρώμα που αντιστοιχεί σε κάθε ρήμα γίνεται ευκολότερα εμφανής η διάθεση σου. Για παράδειγμα το “hates” είναι μαύρο ενώ το “loves” κόκκινο.. 1 more point for plurk.

Ένα από τα ρήματα που έχει διαθέσιμο το plurk είναι και το “shares”.. Μπορείτε απλά και εύκολα να κάνετε share ένα video στο youtube.com και το plurk θα καταλάβει μόνο του ότι είναι video και κάνοντας μετά κλικ θα ανοίξει ένα παράθυρο με το video μέσα στο tab του plurk, χωρίς να γεμίζει ο browser με tabs.. Το ίδιο γίνεται με φωτογραφίες από το flickr.com και άλλες υπηρεσίες photo-hosting. Απλά και όμορφα.. Τρίτος πόντος για το plurk..

Την πρώτη στιγμή που είδα το interface σκέφτηκα “come on, με 4-5-10 φίλους οκ, μια χαρά ωραίο είναι. Με 400-500 τι γίνεται?”. Όπως αποδείξαμε νωρίτερα, ο ηλίθιος είμαι εγώ και όχι το plurk, το περίεργο θα ήταν να είχα εν τέλει δίκιο. Και δεν είχα. Το σύστημα δεν σου επιτρέπει να παρακολουθείς πάνω από 50 (ή 100) άτομα, κάνοντας την plurk-experience όσο το δυνατόν πιο φιλική απέναντι στον χρήστη. Επιπλέον υπάρχουν ειδικές παρέες, cliques κατά το plurk, που σου επιτρέπουν να γράφεις κάτι που το βλέπουν μόνο συγκεκριμένα άτομα και όχι όλοι σου οι φίλοι. Ναι, η μικρή σου αδερφή  αδιαφορεί πλήρως για το αν βρήκες σημείωσεις για το μάθημα που δίνεις μεθαύριο, οι συμφοιτητές σου όμως σίγουρα όχι.. 1 point for plurk.

Από θέματα marketing πώς πάει όμως? Παρόλο που το twitter έχει εδραιωθεί, πολλοί χρήστες φαίνονται έτοιμοι να κάνουν το switch.. Είμαι ένας από αυτούς και περιμένω πώς και πώς το επόμενο downtime του twitter για να φύγω δια παντός. Αλλά οι “κακές” συνήθειες δύσκολα κόβονται, οπότε προς το παρόν απλά έχω 2 tabs ανοιχτά.. Προτιμώ όμως το plurk για να ποστάρω το “status” μου.. Με τα αστέρια και το karma σε προκαλεί να ποστάρεις περισσότερο, στο twitter δεν έχεις κάποιο “έμμεσο” όφελος ποστάροντας..  Ναι, ούτε ένα αστεράκι κάτω από το όνομα σου είναι ουσιαστικό ούτε περισσότερα emoticons, αλλά ίσως για κάποιους να είναι ένα κίνητρο.. Τώρα σταματάω να μετράω πόντους, έχω βαρεθεί.

Τελευταίο πλεονέκτημα του plurk είναι ότι μπορείς να βλέπεις timelines φίλων σου, με τα άτομα που αυτοί παρακολουθούνε. Δηλαδή κοιτώντας απλά το δικό μου timeline παίρνεις ακριβώς τις πληροφορίες που έχω κι εγώ. Χωρίς όμως να έχεις τους φίλους μου. Έτσι γίνεται πιο εύκολο να βρεις κάποιο καλό link ή να συμμετάσχεις σε μία ενδιαφέρουσα συζήτηση με άτομα που δεν ξέρεις.. Με αυτόν τον τρόπο μειώνεται η αξία του δικού σου δικτύου και αρκούν τα δίκτυα των φίλων σου για να περάσει ευχάριστα η ώρα στο plurk. Κι άλλος πόντος για το plurk. Oops, είπα ότι θα σταματήσω..

Ωραία όλα αυτά, αλλά δεν γίνεται να είναι τέλειο. Ναι, δεν είναι. Προς το παρόν μιλάμε για μικρή βάση χρηστών, και κατά συνέπεια λίγους φίλους. Είναι πιο περίπλοκο από το twitter ενώ έχει κι αυτό τα μικροθεματάκια του με τους servers αλλά είναι σίγουρα λιγότερα από τα άπειρα downtimes του twitter. Ίσως όταν γεμίσει με χρήστες να γίνει πολύ χειρότερο αλλά δεν το πιστεύω.. Δεν έχω κάνει ακόμα το πλήρες switch αλλά εδώ και 2 μέρες που το χρησιμοποιώ οφείλω να πω ότι είμαι απόλυτα ικανοποιημένος. Αν είχε και παραπάνω χρήστες… Αλλά σιγά σιγά όλα θα γίνουν..

Τον τελευταίο καιρό μονίμως ανακαλύπτω νέες υπηρεσίες στο Internet.. Ενδιαφέρουσες, απλές και λειτουργικές.. Νομίζω δηλαδή.. Θα προσπαθήσω να τις αναφέρω και να δω αν τελικά είναι χρήσιμες και έχουν να προσφέρουν κάτι, ή αν απλά είναι κάποιο trend που λίαν συντόμως θα περάσει.

Ας ξεκινήσουμε από την “μάστιγα” του παγκόσμιου web, το Facebook. Προσωπικά, το θεωρώ ιδιαίτερα χρήσιμο, αρκεί να μην είναι όλοι οι φίλοι σου στην σχολή σου ή να βλέπεστε κάθε μέρα. Οι περισσότεροι από τους φίλους μου, σπουδάζουν στο εξωτερικό, οπότε βλεπόμαστε σχετικά λίγο μέσα στον χρόνο. Χριστούγεννα, Πάσχα (αν συμπίπτει το καθολικό με το ορθόδοξο) και καλοκαίρι. Όλο τον υπόλοιπο χρόνο, τα προγράμματα όλων μας είναι ιδιαίτερα πιεσμένα, οπότε είναι σχετικά δύσκολο να συγχρονιστούμε στο msn ή να μιλήσουμε στο τηλέφωνο. Το να στείλεις mail είναι κουραστική διαδικασία, και συνήθως πρέπει να ‘χεις κάτι να πεις.. Δεν στέλνεις mail για να πεις “ένα γεια”.. Τουλάχιστον όχι εγώ. Οπότε τι μένει? Το wall του facebook. 1-2 γραμμές, με ένα “τι κάνεις” και “τα νέα σου” will do the job. Αυτή η συντομία των wall messages είναι και το μεγάλο πλεονέκτημα του facebook, ακόμα και αν δεν έχεις χρόνο, δεν μπορεί να μην έχεις χρόνο να γράψεις 2 γραμμές. Ακόμα και στο 10λεπτο break που κάνεις από το διάβασμα/project σου, μπορείς να απαντήσεις.. Ή απλά να βολτάρεις και να δεις τις φωτογραφίες των φίλων σου, να δεις τι κάνανε χθες και πώς περάσανε..

Οπότε: Σίγουρα χρήσιμο, ενδιαφέρον και με τα διάφορα applications μπορείς να κολλήσεις άπειρες ώρες..

Πάμε τώρα στην νέα μόδα, το twitter. Αυτοπεριγράφεται ως microblogging site και προσωπικά θα συμφωνήσω. Με 140 μόλις χαρακτήρες, έχεις την δυνατότητα να μοιράσεις ένα ενδιαφέρον link που είδες κάπου, ένα τραγούδι που άκουσες και σου άρεσε, μια ταινία που είδες.. Ή απλά να πεις τι κάνεις εκείνη την στιγμή.. Μπορείς να ζητήσεις απόψεις από πολλούς ανθρώπους για ένα θέμα που σε απασχολεί σε μόλις 140 χαρακτήρες.. Γενικά, είναι ο εύκολος τρόπος να blog-άρεις, ακόμα και αν βαριέσαι να γράφεις κατεβατά (σαν αυτό εδώ πχ).

Οπότε: Προσωπικά μου αρέσει. Παρακολουθώ διάφορους ανθρώπους που δεν ξέρω προσωπικά αλλά έχουν κάτι να πουν -ή τουλάχιστον έτσι νομίζω.. Μ’αρέσει να διαβάζω μικρο-απόψεις τους, ανοίγει το μυαλό μου.. Τώρα, αν το twitter ήταν “Πήγα για μπάνιο, έφαγα σουβλάκια, το βράδυ θα πάω Guzel”, μάλλον θα μου ήταν άχρηστο.. Συνεπώς, το twitter έχει ακριβώς τόση αξία όση και τα άτομα που ακολουθείς.

Last.fm, εδώ και 3 περίπου χρόνια, ο καλύτερος ραδιοφωνικός σταθμός στο internet. Ο λόγος? Απλούστατος, επιλέγεις το είδος της μουσικής που θα ακούσεις, κάθε ώρα.. Χωρίς διαφημίσεις και με την δυνατότητα να προσπερνάς τα τραγούδια που δεν σου αρέσουν. Και ανακαλύπτεις και νέα τραγούδια.. Είτε ακροατής, είτε dj, μόνο κερδισμένος βγαίνεις..

Οπότε: Αγαπάμε την μουσική, μισούμε τις διαφημίσεις, οπότε ο last.fm είναι σίγουρα ένα από τα μεγαλύτερα κέρδη των χρηστών στο internet. Το μόνο που μένει είναι βρεθεί τρόπος να ακούμε last.fm και στο αυτοκίνητο..

Ο Kevin Rose το 2004 άνοιξε το digg.com. Η φιλοσοφία πίσω από το digg είναι πολύ απλή. Βρήκες στο web ένα ενδιαφέρον άρθρο, ένα video που σε έκανε και γέλασες ή απλά μια ωραία φωτογραφία? Τώρα, κάνοντας απλά ένα click, μπορείς να την μοιραστείς με άλλους χρήστες.. Βέβαια, αν δεν έχεις άπειρο χρόνο να ψάχνεις, δύσκολα βρίσκεις κάποιο ενδιαφέρον άρθρο στην πρώτη σελίδα.

Οπότε: Πρόκειται για ενδιαφέρουσα ιδέα, που μπορείς να βρεις πολλά -και κυρίως- ενδιαφέροντα άρθρα, αλλά έχει δύο βασικά προβλήματα. Αφενός θέλει να ψάξεις για να βρεις κάτι καλό μιας και στις πρώτες σελίδες συνήθως εμφανίζονται links πιο χαλάρα ή που απλά έχουν έναν catchy τίτλο. Αφετέρου, και εδώ οι χρήστες έχουν το πάνω χέρι, δηλαδή αυτοί αποφασίζουν τι θα “προωθηθεί” και τι όχι. Οπότε είναι καθαρά θέμα διάθεσης του κοινού τι θα διαβάσεις..

Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και το del.icio.us, social bookmarking που σου επιτρέπει να κρατάς τα προσωπικά σου bookmarks, να τα οργανώνεις με tags και να τα μοιράζεσαι με φίλους σου που θεωρείς ότι τους ενδιαφέρει αυτό που μόλις βρήκες. Add-ons για del.icio.us κυκλοφορούν διάφορα, κάνουν καλή δουλειά, και δίνουν αυτό το extra something στο del.icio.us.

Οπότε: Απλά, εύκολα και γρήγορα αποθηκεύεις το link που σου άρεσε.. Είναι εύκολα προσβάσιμο από παντού και μπορείς να βρεις “εκείνο το ωραίο video που είχα δει στο youtube αλλά δεν θυμάμαι πώς το είχα ψάξει”.

Εν κατακλείδι, οι web 2.0 υπηρεσίες είναι πολύ ενδιαφέρουσες (για μένα), έχουν πράγματα να σου προσφέρουν και σίγουρα κερδίζουν κόσμο όσο παραμένουν απλές και λιτές.. Το internet χωρίς αυτές θα ήταν 1 site, το google.. Ευτυχώς όμως, είμαστε στην web 2.0 εποχή..

Στις 3 & 4 Απριλίου βρέθηκα στην πιο open-minded πόλη της Ευρώπης (ίσως και του κόσμου), στο Amsterdam. Ο λόγος ήταν το The next Web Conference 2008. Ένα συνέδριο που διοργανώθηκε για τρίτη συνεχή χρονιά με θέμα το Internet και το τι μέλει γενέσθαι στην πολυπληθέστατη web-κοινότητα.

Ομιλητές ήταν άνθρωποι από όλες τις web-generations.. Και 40άρηδες που “ξαφνικά” έβαλαν το Internet στην ζωή τους πριν περίπου μια 15ετία όπως ο Werner Vogels αλλά και “πιτσιρικάδες” που μεγάλωσαν και ωρίμασαν μαζί με το Internet σαν την 17χρονη Jessica Mah..

Θίχτηκαν πολλά ενδιαφέροντα θέματα που σίγουρα θα μας απασχολήσουν όλους έμμεσα ή άμεσα στην web-ζωή μας τα επόμενα χρόνια..

1. Τελικά οι φωτογραφίες που ανεβάζουμε στο facebook είναι δικές μας ή του facebook?
2. Τι έχει μεγαλύτερη αξία? Το δίκτυο των φίλων μας ή οι πληροφορίες που εμείς ψάχνουμε?
3. Πώς θα καταλαβαίνει το κάθε site τι ακριβώς ψάχνω από την πρώτη φορά?

Παρουσιάστηκαν και πολλά ενδιαφέροντα sites όπως το…

1. www.symbaloo.com
2. www.wakoopa.com
3. www.twingly.com (although it still runs on close beta)
4. www.radionomy.com

Τι κέρδισα από το συνέδριο?
Πολλές ιδέες.. I mean, ήμουν στο κέντρο του Internet για 2 μέρες, πώς θα ήταν δυνατόν να μην μιλάμε για ένα απίστευτο brainstorming?
Διαφορετικούς τρόπους σκέψης.. Εκατοντάδες άνθρωποι, με πρωτοποριακές ιδέες, πρόθυμοι να σου μιλήσουν, να σε ακούσουν, να σου προτείνουν νέα πράγματα, totally out of the ordinary..

Αν θα ξαναπήγαινα? Εννοείται.. Ήδη έχω αρχίσει να ετοιμάζομαι για το επόμενο next web conference..!