dkalo's blog

Οι Κλοπές Που Μας Αλλάζουν Τη Ζωή

leave a comment »

Trust

Τα τελευταία δύο χρόνια πρέπει να έχουν διαρήξει τα οικογενειακά αυτοκίνητα γύρω στις 10 φορές. Τα μόνα πράγματα που έχουν καταφέρει να κλέψουν όλες αυτές τις φορές ήταν μία άδεια γυναικεία τσάντα, ένα ζευγάρι γυαλιά και μία παλιά συσκευή GPS. Αξίζει να τονιστεί ότι σε καμία από τις περιπτώσεις δεν βρίσκονταν τα πράγματα σε εμφανή σημείο για να σκεφτείς ότι προκαλούσαν με κάποιον τρόπο. Έχουν σπάσει δύο φορές κάποιο τζάμι στην προσπάθεια τους να ανοίξουν το αυτοκίνητο ενώ πλέον οι κλειδαριές σε ένα άλλο αυτοκίνητο έχουν καταστραφεί σχεδόν ολοκληρωτικά από τα αναρίθμητα κατσαβιδιάσματα.

Παρόλο που στην πιλοτή της πολυκατοικίας υπάρχουν κάμερες σε αρκετά εμφανή σημεία, οι επίδοξοι κλέφτες δεν δίνουν καμία σημασία. Δεν τους ενδιαφέρει αν θα φανεί το πρόσωπο τους και αν θα συλληφθούν. Δεν φοράνε γάντια και αφήνουν τα δακτυλικά τους αποτυπώματα πάνω στα αυτοκίνητα. Ρισκάρουν ελπίζοντας ότι θα βρουν κάτι αξίας να κλέψουν. Έχει τύχει να κλέψουν ακόμα και βενζίνη από το ντεπόζιτο μίας μοτοσυκλέτας που βρισκόταν στην πιλοτη. Εμπόρευμα αξίας 5 – 10 ευρώ.

Πριν μερικές μέρες είχα κατέβει στο κέντρο το βράδυ και άφησα το αυτοκίνητο στην πλατεία Καρύτση, 200 μέτρα από το τοπικό αστυνομικό τμήμα και στο κέντρο της πόλης. Γυρνώντας στο αυτοκίνητο, η φίλη μου μου λέει “δεν κλείδωσες;”. Πριν προλάβει να ολοκληρώσει την πρόταση της, ξέρω τι έχει συμβεί.

Είχα κλειδώσει, το θυμόμουν πολύ καλά. Είχαν ανοίξει το αυτοκίνητο ακόμα μία φορά. Ακόμα μία φορά δεν βρήκαν τίποτα να πάρουν. Έψαξαν στα γρήγορα το ντουλαπάκι του συνοδηγού, δεν έδωσαν σημασία στα ψιλά που υπήρχαν δίπλα στο μοχλό των ταχυτήτων και έφυγαν χωρίς να κάνουν κάποια άλλη ζημιά στο αυτοκίνητο.

Φυσικά, δεν πρόκειται για κάποιο ακριβό αυτοκίνητο ή για κάποιο που ξεχωρίζει από το σωρό. Μιλάμε για ένα αυτοκίνητο παραγωγής του 2006 με τωρινή αξία 2-3 χιλιάδες ευρώ. Κι όμως, κάποιος ρίσκαρε να ανοίξει ένα τέτοιο αυτοκίνητο χωρίς να υπάρχει η οποιαδήποτε ένδειξη ότι θα κερδίσει κάτι αξίας.

Με τρομάζει αυτό που συμβαίνει. Όχι για το αυτοκίνητο ή το οποιοδήποτε αντικείμενο που, εύκολα ή δύσκολα, μπορεί να αντικατασταθεί δουλεύοντας. Με τρομάζει γιατί οι άνθρωποι πλέον είναι απελπισμένοι και αναγκάζονται (?) να ρισκάρουν αφού πλέον δεν έχουν τίποτα να χάσουν. Με τρομάζει γιατί αλλάζει τον δικό μου τρόπο σκέψης. Άθελα μου, εμπιστεύομαι πολύ λιγότερο τους γύρω μου, είμαι πλέον πολύ πιο επιφυλακτικός και κοιτάω 2 και 3 φορές αν κάποιος με ακολουθεί.

Οι νεότεροι από εμένα θα μάθουν να ζουν με αυτό το συναίσθημα του φόβου και ίσως να μην τους πειράζει. Εγώ που στην παιδική μου ηλικία δεν είχα κινητό τηλέφωνο και έπαιζα στην παιδική χαρά μέχρι τις 10 το βράδυ χωρίς να φοβάμαι, αισθάνομαι περίεργα. Δεν έχω μάθει έτσι. Έχω μάθει να εμπιστεύομαι τους ανθρώπους..

[photo via]

Written by dkalo

August 3, 2013 at 10:09

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: