dkalo's blog

Posts Tagged ‘facebook

Πώς Χρησιμοποιώ Τα Social Networks?

leave a comment »

Airplanes

Έγραψε η Θάλεια πριν μερικούς μήνες ένα άτιτλο κείμενο για το πώς (δεν) χρησιμοποιεί πλέον το blog της. Μίλησε για την αλλαγή που έχει φέρει το instagram στο περιεχόμενο που μοιράζεται. Αναφέρθηκε στη δεύτερη και τρίτη οθόνη που θέλει την ταυτόχρονη προσοχή μας (διάβασε γι αυτό το φαινόμενο: Second Screen on Wikipedia). Τέλος, έγραψε ότι αλλάζει ο τρόπος που επιλέγουμε να επικοινωνήσουμε. Συμφωνώ μαζί της σε όλα. Κι εγώ έχω κάνει παρόμοιες σκέψεις αρκετές φορές σχετικά με τον τρόπο που χρησιμοποιώ κάθε social network ώστε να παράγω μοναδικό περιεχόμενο που εκμεταλλεύεται τα πλεονεκτήματα της κάθε πλατφόρμας. Μιλάμε για πολλά social media: Facebook, Twitter, Instagram, Tumblr, WordPress, Foursquare είναι αυτά που χρησιμοποιώ περισσότερο. Άλλα τα χρησιμοποιώ καθημερινά, άλλα λιγότερο συχνά. Ας τα πάρουμε όμως ένα ένα:

Read the rest of this entry »

Written by dkalo

December 31, 2013 at 17:42

Τα Branded Apps Πρέπει Να Καούν Στην Κόλαση

with one comment

Apps

Όταν ξεκίνησα να γράφω αυτό το κείμενο, ο τίτλος του ήταν “Πράγματα Που Πρέπει Να Καούν Στην Κόλαση” (αναφερόμενος σε Digital Marketing). Είχα σημειώσει 6 πράγματα, “πράγματα” και πρακτικές που θα ήθελα πολύ να τα έβλεπα να καταλήγουν στα καζάνια της κόλασης. Όχι γιατί είμαι κάποιος κομπλεξικός (που γενικά έχω διάφορα θέματα), αλλά γιατί πραγματικά το ROI τους είναι πολύ χαμηλό και περισσότερο κακό κάνουν σε ένα brand παρά το βοηθούν να διαδώσει το όποιο μήνυμα του.

Φυσικά, περίοπτη θέση σε αυτή τη λίστα είχαν τα διαφόρων ειδών apps. Ξεκινόντας να γράφω το δικό τους κομμάτι, άρχισε να βγαίνει πολύ μεγάλο, οπότε αποφάσισα να αφήσω τα υπόλοιπα 5 πραγματάκια για επόμενο post και να επικεντρωθώ σε αυτό, στα apps.

Read the rest of this entry »

Written by dkalo

May 8, 2013 at 11:50

Οι ζητιάνοι του like..

with 8 comments

Facebook Like beggars

Καλώς ή κακώς, έχω κάνει like σε μία πληθώρα εταιριών και brands στο facebook fanpage τους, είτε για να “επιβραβεύσω” την καλή δουλειά που θεωρώ ότι κάνουν στο core business τους είτε γιατί πιστεύω ότι πρόκειται για ένα ενδιαφέρον fanpage που, ίσως, κάποια στιγμή να μου προσφέρει added value.

Οι εταιρίες αυτές προέρχονται τόσο από την Ελλάδα, όσο και από το εξωτερικό. Δυστυχώς για την δική μας αγορά, η πλειοψηφία των Ελληνικών σελίδων είναι -επιεικώς- μέτριες. Γεμάτες από κακοφτιαγμένα και outdated custom tabs, αναπάντητες απορίες χρηστών και τραγούδια. Α ναι, και διαγωνισμούς. Πριν καλά καλά τελειώσει ο ένας, ξεκινάει αμέσως ο επόμενος.

Φυσικά, δεν υπάρχει κανένας προγραμματισμός για όλα αυτά, κανένας σχεδιασμός, απλά λειτουργούν στην λογική του “Τι θα μου φέρει τους περισσότερους χρήστες με τον πιο φθηνό τρόπο”. Διαγωνισμοί και τραγούδια είναι η σωστή απάντηση. Το πρόβλημα όμως υπάρχει στην ερώτηση και όχι στην απάντηση.

Γιατί οι εταιρίες κυριολεκτικά ζητιανεύουν για ένα like? Τόσο σημαντικό είναι γι αυτές να έχουν μία τεράστια fan base που είναι εκεί απλά για το free δωράκι που θα δώσει η εταιρία και για τίποτα άλλο? Ή μήπως βρισκόμαστε στην εποχή που “το μέγεθος μετράει” και μας αρέσει να κοροϊδεύουμε τους άλλους που έχουν λιγότερους fans? Αν αύριο ένα φυσικό κατάστημα έλεγε “εε, μοιράζω τσάμπα iPad αρκεί να μπείτε στο κατάστημα μου” και μας παρουσίαζε τα τεράστια νούμερα επισκεψιμότητας ως επιτυχημένη εμπορική πολιτική τι θα σκεφτόσασταν? Ότι κατάφερε να αυξήσει το πελατολόγιο του ή ότι απλά κοροϊδεύει τον κόσμο?

Και το ίδιο γίνεται και με τα τραγούδια. Αφού πλέον ο κόσμος έχει μπει μέσα στην σελίδα και έχει κάνει το πολυπόθητο αρχικό like, συνεχίζουμε να τον βομβαρδίζουμε με άσχετες πληροφορίες για λόγους.. branding και engagement. Σε καθημερινή βάση, γιατί αν μία μέρα δεν μαζέψουμε 10-20-50-100 likes, θα γκρεμιστεί το σύμπαν. Βέβαια, απορώ αν το engagement είναι με το brand ή με τον τραγουδιστή. Δεν έχει σημασία όμως, όλοι υποθέτουν ότι το like το “κέρδισε” το brand και ζουν χαρούμενοι στο δικό τους ροζ συννεφάκι.

Δεν είμαι ούτε κατά των διαγωνισμών, ούτε κατά των τραγουδιών στο facebook. Κάποιες φορές όντως χρειάζονται και οι διαγωνισμοί και τα τραγούδια. Πρέπει όμως να υπάρχει μία ισορροπία. Η σελίδα στο facebook είναι μέρος της εικόνας της εταιρίας και πρέπει να συνάδει με το γενικότερο profile της εταιρίας στα media.

Αδυνατώ να πιστέψω ότι υπάρχουν σοβαρές Ελληνικές εταιρίες που η εικόνα τους ταυτίζεται με το “πάρτε τζάμπα το Χ και ακούστε το τελευταίο σουξεδάκι της Britney”.

[photo via]

Written by dkalo

April 19, 2011 at 18:08

Posted in Howto, Social Media

Tagged with ,

Επικοινωνία != ανοιχτό facebook profile

leave a comment »

Ο καθένας μας, έχει πολλούς ρόλους σε αυτή τη ζωή. Γιος/κόρη, αδερφός/αδερφή, συνάδελφος, αφεντικό, υπάλληλος, φίλος/η, γκόμενος/α κτλ κτλ. Καλώς ή κακώς, τα social networks επιτρέπουν την δημιουργία ενός profile για τον καθένα μας. Έτσι, αναγκαζόμαστε να έχουμε όλους τους ρόλους μας σε ένα profile. Σε κάποιους, ένας από τους ρόλους τους είναι και ο “επαγγελματίας στον χώρο της επικοινωνίας”. Και λέγοντας “επικοινωνία”, συμπεριλαμβάνεται και η digital επικοινωνία, δηλαδή facebook, twitter, youtube and so the story goes.

Θεωρώ όμως άδικο, στον βωμό του χρήματος και της δουλειάς, να ξεπουλάμε τον εαυτό μας στο facebook (και στα υπόλοιπα social networks) έχοντας το profile μας ανοιχτό για να μπορεί κάποιος να μας βρει και να μάθει πράγματα για εμάς. Γι αυτή την δουλειά, υπάρχει το LinkedIn, το επαγγελματικό blog του καθενός και το mail του. Το να περιμένουμε να βρούμε επαγγελματικές πληροφορίες για κάποιον στο facebook profile του, είναι λάθος. Πληροφορίες για την δουλειά του βρίσκουμε στα fanpages που διαχειρίζεται, στα YouTube channels που τρέχει και στα projects που έχει αναλάβει.

Όλα αυτά δηλαδή που είναι διαθέσιμα στο LinkedIn. Το facebook profile του καθενός είναι καθαρά προσωπική υπόθεση και δεν μπορώ να κρίνω κάποιον επαγγελματία για την ποιότητα της δουλειάς του από το πόσο ανοιχτό, ή κλειστό, είναι το profile του. Just my 2 cents..

Written by dkalo

January 3, 2011 at 20:25

Facebook algorithms and stories..

with 4 comments

Οι υπολογιστές, εξ ορισμού, είναι τρομακτικά ηλίθιοι. Ή, για να είμαι πιο ακριβής, οι υπολογιστές είναι ακριβώς όσο έξυπνοι είναι και οι προγραμματιστές τους. Έτσι, έχω δει προγράμματα που είναι χαζά και δεν εξυπηρετούν τίποτα, όπως έχω δει και προγράμματα που τρομάζουν με τον βαθμό ευφυίας τους. Ένα από αυτά, είναι ο αλγόριθμος του Facebook που προτείνει νέους φίλους.

Ο @stergi0s από το twitter είχε μία ενδιαφέρουσα απορία:

Η αλήθεια είναι ότι παρόμοια απορία είχα κι εγώ πριν αρκετό καιρό, και επειδή όλα σε αυτό τον κόσμο εξηγούνται, προσπάθησα να βρω λύση. Νομίζω ότι τα κατάφερα και έτσι αποφάσισα να την μοιραστώ μαζί σας.

Έστω ότι ο χρήστης Α έχει φίλους στο Facebook μόνο άτομα που έχει γνωρίσει από κοντά. Μία ωραία μέρα, αποφασίζει να γραφτεί στο Twitter. Ο καιρός περνάει και κάποια στιγμή κάνει add στο Facebook κάποια άτομα που γνώρισε μέσω του Twitter. Το Facebook αυτόματα καταλαβαίνει ότι αυτοί οι καινούριοι φίλοι του χρήστη Α, είναι μία τελείως καινούρια παρέα στην οποία ο Α.. φύτρωσε. Μέλος αυτής της παρέας, είναι ο χρήστης Β.

Ο χρήστης Β, είναι μέλος στο Twitter εδώ και πολύ καιρό, συνεπώς έχει κάνει add στο Facebook πολύ περισσότερα άτομα – της Twitterοπαρέας – από τον χρήστη Α. Αντίστοιχα με τον χρήστη Β, υπάρχουν και οι χρήστες Γ & Δ που είναι “παλιοί” στο Twitter. Αντλώντας το Facebook πληροφορίες από τους 3 αυτούς χρήστες, προτείνει στον χρήστη Α άτομα για να κάνει add.

Έτσι όπως το φαντάζομαι, το Facebook δημιουργεί, internally, κάποια groups ατόμων που σχετίζονται μεταξύ τους. Υπάρχουν δηλαδή ευρύτερες παρέες που περιλαμβάνουν άτομα που έχουν μεταξύ τους κάτι κοινό. Το Facebook δεν γνωρίζει τι κοινό υπάρχει μεταξύ αυτών των ατόμων, δεν το ενδιαφέρει εξάλλου, αλλά οι άνθρωποι ξέρουν ότι έχουν κάτι κοινό. Στην προκειμένη περίπτωση, το Twitter.. 🙂

Written by dkalo

November 29, 2010 at 14:13

Posted in Internet

Tagged with , ,

Το Facebook δεν σκοτώνει τις κοινωνικές μας σχέσεις

with 4 comments

Έχω διαβάσει πολλά άρθρα και έχω ακούσει πολλούς συνανθρώπους μου να λένε ότι το facebook μας αποξενώνει, μας κάνει να αποβλακωνόμαστε μπροστά από μία οθόνη και άλλα τέτοια που απέχουν πολύ από την πραγματικότητα. Νομίζω ότι το facebook είναι απλά ένας ακόμα τρόπος επικοινωνίας και όχι υποκατάστατο των κοινωνικών μας σχέσεων. Όπως κάποτε ήταν το τηλέφωνο, μετά το κινητό, μετά το IRC, μετά το MSN, κτλ κτλ. Και θα μιλήσω κρίνοντας από τις προσωπικές μου εμπειρίες..

Σάββατο βράδυ, έχω γυρίσει από εκδρομή σε κοντινή παραλία και αποφασίζω να κάτσω στον υπολογιστή μιας και δεν είχα δυνάμεις να πάω ούτε μέχρι την κουζίνα, πόσο μάλλον να βγω από το σπίτι. Κλασσικά, το “καλύτερο” site για να περάσει η ώρα είναι το facebook. Το ανοίγω, κοιτάω τα νέα, βλέπω τι κάνουν οι φίλοι μου και ανοίγω και το chat. For the record, έχω 451 φίλους. Στο chat ήταν μόλις 9 άτομα online και κάποια από αυτά ήταν σε idle κατάσταση. Δηλαδή το 2% από τους φίλους μου είχαν ανοιχτό το facebook. Βέβαια, θα μου πείτε ότι κάποιος μπορεί να ήταν offline. Δεκτό. Μόνο που το τελευταίο post στο news feed μου έγραφε “45 minutes ago”. Και ήταν 11 το βράδυ. Πολύ μικρό ποσοστό για ένα site που υποτίθεται ότι δεν μας αφήνει να κοινωνικοποιηθούμε και έχει αντικαταστήσει τις αληθινές ανθρώπινες σχέσεις.

Πάμε τώρα σε ένα άλλο παράδειγμα.. Έχουμε κανονίσει με τους φίλους μου να βγούμε και περιμένω τηλεφώνημα για να μάθω τις λεπτομέρειες, που, ποιοι και τι ώρα.. Βέβαια, το κινητό, για κάποιον ανεξήγητο λόγο, το έχω στο αθόρυβο και ο θόρυβος που κάνει η δόνηση δεν είναι αρκετά δυνατός να για να ξεπεράσει τα ηχεία του υπολογιστή.. Υπό άλλες συνθήκες, οι άλλοι θα έβγαιναν και εγώ -στην καλύτερη περίπτωση- θα αργούσα να ενημερωθώ ή θα καθόμουν σπίτι μου. Αλλά μέσω του facebook chat ενημερώθηκα άμεσα.

Είναι 2 απλά παραδείγματα, τίποτα το super wow και σίγουρα δεν είναι κάποια επίσημη έρευνα τα παραπάνω. Αλλά, για μένα τουλάχιστον, δείχνουν μία τάση. Το facebook δεν αποξενώνει. Υπό συνθήκες μάλιστα, θα μπορούσε να μας φέρει πιο κοντά. Αρκεί να το αντιμετωπίζουμε ως αυτό που είναι, όχι ως κάτι που φανταζόμαστε ότι είναι ή ως κάτι “κακό” που σκοπό έχει να μάθει τα πάντα για μας..

[photo via]

Written by dkalo

July 21, 2010 at 20:06

Posted in Internet, People

Tagged with ,

Facebook, why not to ignore friend requests

leave a comment »

Στο facebook δεν στέλνω requests σε ανθρώπους που δεν έχω γνωρίσει προσωπικά. Προσπαθώ να κρατάω το profile μου μόνο με φίλους και γνωστούς μου για να έχει μεγαλύτερη αξία η εμπειρία και για εμένα και για τους φίλους μου. Σε έναν άγνωστο δεν παρέχεται καμία πληροφορία από το να δει τις φωτογραφίες του party που πήγα χθες βράδυ. Ούτε κερδίζει κάτι με το να δει το status μου που σχολιάζω κάποιον τρίτο που ούτε καν ξέρει.

Και αφού δεν στέλνω requests σε άγνωστους, περιμένω το αντίστοιχο και από τους υπόλοιπους χρήστες του facebook. Δεν με ξέρεις, δεν έχουμε ανταλλάξει ούτε γεια και αν σε δω στον δρόμο δεν θα σε γνωρίσω, οπότε γιατί με κάνεις add?

Παρόλα αυτά, έχω κάνει accept πολλά από τα άτομα που μιλάμε συχνά στο twitter. Και αντίστοιχα έχω στείλει requests σε άτομα από το twitter που έχουμε αναπτύξει μία σχέση. Ναι, μπορεί με κάποιους από αυτούς να μην έχουμε γνωριστεί ποτέ από κοντά, να μην έχουμε πιει ούτε έναν καφέ, αλλά έχουμε συναντηθεί πολλές φορές διαδικτυακά και έχουμε συζητήσει -είτε στο twitter, είτε μέσω mail- κάποια θέματα που αφορούν και τους 2 μας. Έχουμε, με άλλα λόγια, ένα κοινό σημείο επαφής.

Εχθές ήμουν με μία φίλη μου, φωτογράφο, που ανεβάζει κάποιες από τις δουλειές της στην σελίδα της στο facebook. Και όταν λέω σελίδα, εννοώ το profile της αφού δεν έχει δημιουργήσει ακόμα fan page για την δουλειά της. Κάποιος τρίτος από τον επαγγελματικό της χώρο (έστω Μαρία), έτυχε να δει τις φωτογραφίες της και να της στείλει friend request.

Υπήρξε ένας διάλογος μέσω προσωπικών μυνημάτων στο facebook, η Μαρία εξήγησε ότι είδε τις φωτογραφίες της φίλης μου, της άρεσαν και γι αυτό την έκανε add. Αλλά η φίλη μου αρνήθηκε. Κατά την γνώμη μου, λάθος της. Έκλεισε μία πόρτα που δεν είχε απολύτως κανέναν λόγο. Ειδικά από την στιγμή που έχει η ίδια αποφασίσει να μπλέξει το προσωπικό της profile με το επαγγελματικό της ανεβάζοντας φωτογραφίες από δουλειές της.

Εφόσον θέλει να τα διαχωρίσει, η καλύτερη λύση είναι η δημιουργία μίας fan page για να μπορούν όσοι θέλουν να βλέπουν εκεί τις δουλειές της και να της στέλνουν σχόλια, ιδέες και επαγγελματικές προτάσεις. Τώρα όμως που δεν υπάρχει αυτή η δυνατότητα, ποιος ο λόγος να κάνει ignore ένα request που -αν μη τι άλλο- έχει κάποια αξία και γιατί επιβραβεύει την δουλειά της φίλης μου αλλά και γιατί μπορεί να της ανοίξει κάποιες επαγγελματικές πόρτες μελλοντικά. Ναι, μπορεί να μην θέλει να βλέπουν φωτογραφίες από το party που πήγε χθες και μέθυσε, αλλά γι αυτό έχει προνοήσει το ίδιο το facebook με την δημιουργία λιστών..

Written by dkalo

May 28, 2010 at 15:04