dkalo's blog

Posts Tagged ‘social media

Profile Pictures Σε Social Networks & Οι Διαστάσεις Τους

with 2 comments

Nyan Cat

Το πρώτο πράγμα που οφείλεις να κάνεις από τη στιγμή που θα αναλάβεις την διαχείριση της Social Media παρουσίας ενός brand είναι να φροντίσεις να υπάρχουν οι σωστές φωτογραφίες για profile, background, cover και header στο κάθε social network.

Αυτό δεν σημαίνει ότι θα πάρεις μία φωτογραφία και θα την ορίσεις αυτόματα ως profile. Αντιθέτως, οφείλεις να δημιουργήσεις ένα ξεχωριστό image για κάθε διαφορετική profile picture που χρειάζεσαι. Παρακάτω, έχω συλλέξει τις διαστάσεις των απαραίτητων graphics για τα δημοφιλέστερα αυτή τη στιγμή social networks γιατί πλέον έχω βαρεθεί να ψάχνω σε διαφορα sites κάθε φορά που χρειάζομαι κάτι.

Όλα σε ένα, νοικοκυρεμένα.

… που λέει και η γνωστή διαφήμιση.

Read the rest of this entry »

Advertisements

Written by dkalo

September 10, 2013 at 14:23

Οι ζητιάνοι του like..

with 8 comments

Facebook Like beggars

Καλώς ή κακώς, έχω κάνει like σε μία πληθώρα εταιριών και brands στο facebook fanpage τους, είτε για να “επιβραβεύσω” την καλή δουλειά που θεωρώ ότι κάνουν στο core business τους είτε γιατί πιστεύω ότι πρόκειται για ένα ενδιαφέρον fanpage που, ίσως, κάποια στιγμή να μου προσφέρει added value.

Οι εταιρίες αυτές προέρχονται τόσο από την Ελλάδα, όσο και από το εξωτερικό. Δυστυχώς για την δική μας αγορά, η πλειοψηφία των Ελληνικών σελίδων είναι -επιεικώς- μέτριες. Γεμάτες από κακοφτιαγμένα και outdated custom tabs, αναπάντητες απορίες χρηστών και τραγούδια. Α ναι, και διαγωνισμούς. Πριν καλά καλά τελειώσει ο ένας, ξεκινάει αμέσως ο επόμενος.

Φυσικά, δεν υπάρχει κανένας προγραμματισμός για όλα αυτά, κανένας σχεδιασμός, απλά λειτουργούν στην λογική του “Τι θα μου φέρει τους περισσότερους χρήστες με τον πιο φθηνό τρόπο”. Διαγωνισμοί και τραγούδια είναι η σωστή απάντηση. Το πρόβλημα όμως υπάρχει στην ερώτηση και όχι στην απάντηση.

Γιατί οι εταιρίες κυριολεκτικά ζητιανεύουν για ένα like? Τόσο σημαντικό είναι γι αυτές να έχουν μία τεράστια fan base που είναι εκεί απλά για το free δωράκι που θα δώσει η εταιρία και για τίποτα άλλο? Ή μήπως βρισκόμαστε στην εποχή που “το μέγεθος μετράει” και μας αρέσει να κοροϊδεύουμε τους άλλους που έχουν λιγότερους fans? Αν αύριο ένα φυσικό κατάστημα έλεγε “εε, μοιράζω τσάμπα iPad αρκεί να μπείτε στο κατάστημα μου” και μας παρουσίαζε τα τεράστια νούμερα επισκεψιμότητας ως επιτυχημένη εμπορική πολιτική τι θα σκεφτόσασταν? Ότι κατάφερε να αυξήσει το πελατολόγιο του ή ότι απλά κοροϊδεύει τον κόσμο?

Και το ίδιο γίνεται και με τα τραγούδια. Αφού πλέον ο κόσμος έχει μπει μέσα στην σελίδα και έχει κάνει το πολυπόθητο αρχικό like, συνεχίζουμε να τον βομβαρδίζουμε με άσχετες πληροφορίες για λόγους.. branding και engagement. Σε καθημερινή βάση, γιατί αν μία μέρα δεν μαζέψουμε 10-20-50-100 likes, θα γκρεμιστεί το σύμπαν. Βέβαια, απορώ αν το engagement είναι με το brand ή με τον τραγουδιστή. Δεν έχει σημασία όμως, όλοι υποθέτουν ότι το like το “κέρδισε” το brand και ζουν χαρούμενοι στο δικό τους ροζ συννεφάκι.

Δεν είμαι ούτε κατά των διαγωνισμών, ούτε κατά των τραγουδιών στο facebook. Κάποιες φορές όντως χρειάζονται και οι διαγωνισμοί και τα τραγούδια. Πρέπει όμως να υπάρχει μία ισορροπία. Η σελίδα στο facebook είναι μέρος της εικόνας της εταιρίας και πρέπει να συνάδει με το γενικότερο profile της εταιρίας στα media.

Αδυνατώ να πιστέψω ότι υπάρχουν σοβαρές Ελληνικές εταιρίες που η εικόνα τους ταυτίζεται με το “πάρτε τζάμπα το Χ και ακούστε το τελευταίο σουξεδάκι της Britney”.

[photo via]

Written by dkalo

April 19, 2011 at 18:08

Posted in Howto, Social Media

Tagged with ,

Social Media Conference 2011.

with 40 comments

Εχθές βρέθηκα στο συνεδριακό κέντρο Δαΐς για να παρακολουθήσω το Social Media Conference που διοργάνωνε η Boussias Conferences. Προτού μιλήσω για τους ομιλητές, γι αυτά που είπαν και το τι αποκόμισα από το συνέδριο, θέλω να αναφερθώ στην διοργάνωση.

Η επικοινωνία του event στο twitter είχε βασικά λάθη. Αρχικά, γιατί υπήρξε ξεχωριστό twitter account που δημιουργήθηκε για το συνέδριο? Γιατί δεν χρησιμοποιήθηκε το υπάρχον account που έχει χρησιμοποιηθεί και σε άλλα events? Στόχος είναι να φτάσει σε περισσότερους αποδέκτες το μήνυμα, γιατί να πρέπει το καινούριο account να αποκτήσει followers? Ακόμα, δεν μου άρεσε ότι κάποιες φορές στην σκηνή εμφανιζόντουσαν tweets μόνο από συγκεκριμένα άτομα (αν κατάλαβα καλά, ήταν οι ομιλητές μόνο) και όχι από ολόκληρο το #hashtag του συνεδρίου.

Ας δούμε όμως και αυτά που έχουν πραγματική σημασία: τους ομιλητές. Αρχικά θα μιλήσω για τους ξένους ομιλητές που, πραγματικά, έκαναν ό,τι μπορούσαν και προσπάθησαν να μεταφέρουν ένα μέρος από τις γνώσεις τους. Ο Ciaran Norris, είπε βασικά πράγματα σχετικά με τα social media που, απ’ ότι κατάλαβα, ήταν αυτά που ήθελε να ακούσει το κοινό. Μίλησε για τον τρόπο που αλλάζει το Internet και για τις αλλαγές που οφείλονται στα social media.

Ο Leo Rayman της DDB UK μίλησε για το πόσο ευέλικτοι πρέπει να είναι οι διαφημιστές που χειρίζονται τα social media, για τον οpen-minded τρόπο σκέψης που πρέπει να έχουν όσοι δουλεύουν σε μία εταιρία και να μην περιορίζονται από το υλικό που έχουν στα χέρια τους. [Η παρουσίαση του]

Ο Mads Holmen της GoViral (πρόσφατα η AOL αγόρασε την GoViral για περίπου 100 εκ. δολάρια) αναφέρθηκε στο online video και τον τρόπο που αλλάζει η αγορά του video παγκοσμίως. Πλέον βρισκόμαστε στην εποχή του interactive video που έχει δημιουργηθεί από επαγγελματίες. Τα στατιστικά το αποδεικνύουν αυτό καθώς μόλις το 20% των top videos στο YouTube έχουν δημιουργηθεί από απλούς χρήστες. Ακόμα, τόνισε ότι πλέον δεν είναι στόχος το ένα καλό viral video αλλά το καθημερινό content που πρέπει να παράγετε. Είμαστε στην εποχή του 24/7/365..

Οι Έλληνες ομιλητές ήταν των άκρων. Δηλαδή κάποιοι με εντυπωσίασαν ευχάριστα ενώ κάποιοι ήταν απλά τραγικοί. Αρχικά, ο Γιώργος Βαρέλογλου μας είπε “20 πράγματα που δεν ξέρουμε για τα social media”. Όπως ήταν λογικό, αναφέρθηκε σε στατιστικά, κυρίως, γύρω από το facebook αλλά ανέφερε και το YouTube, το LinkedIn και το Slideshare. Είπε όμως κάτι ιδιαίτερα σημαντικό και απλό, αν και πολλοί εκεί έξω θα διαφωνούσαν: Επειδή ξέρω τα εργαλεία, δεν σημαίνει ότι μπορώ να φτιάξω και μία campaign για την επιχείρηση σας. [Η παρουσίαση του εδώ]

Ο Πέτρος Κωνσταντινίδης, της Mindshare, έκανε ανάγνωση της παρουσίασης του. Που σίγουρα του την είχε φτιάξει κάποιος άλλος και ίσως να την έβλεπε για πρώτη φορά πάνω στην σκηνή του SMC 2011. Πραγματικά απογοητευτικός.

Ο Γιώργος Χατζόπουλος της Rascal είπε.. ψέμματα. Μίλησε για interest graph. Ναι, είναι ένα hot topic και συζητιέται πάρα πολύ, αλλά όχι, καμία διαφημιστική εταιρία δεν μπορεί να ανακαλύψει το interest graph που υπάρχει γύρω από έναν χρήστη. Αυτά τα δεδομένα τα έχει το facebook με τα likes, τα έχει η google με τα searches, τα έχουν τα social magazines που ο χρήστης βαθμολογεί τα άρθρα, αλλά σίγουρα όχι οι διαφημιστικές. Πίσω από τα social magazines υπάρχουν ομάδες που δουλεύουν στην εξόρυξη δεδομένων, στο pattern recognition, σε recommendations engines. Πίσω από την (οποιαδήποτε) Rascal, υπάρχουν τέτοια άτομα? Ακόμα και αν υπάρχουν, που βρίσκουν οι διαφημιστικές εταιρίες τα πρωτογενή δεδομένα για να δουλέψουν πάνω σε αυτά? [Η παρουσίαση του]

Ο Στέφανος Καράγκος, ιδρυτής της Xplain, μίλησε για Social Media ROI. Είπε ότι πρέπει να μετρώνται οι επιτυχίες, και οι αποτυχίες, των social media. Βέβαια, δεν μας εξήγησε πώς μπορείς να μετρήσεις την επιτυχία ή την αποτυχία μίας καμπάνιας social media. Δεν υπάρχει άμεσο conversion ενώ το Word of Mouth δεν μπορεί να μετρηθεί. Ο μόνος τρόπος είναι να συγκρίνουμε δεδομένα από διάφορους δείκτες, αλλά πώς μπορούμε να ξέρουμε ότι για το οποιοδήποτε spike ευθύνονται αποκλειστικά τα social media? Πώς μπορούμε να μετρήσουμε το ROI ενός ικανοποιημένου πελάτη που τον εξυπηρετήσαμε μέσω Facebook? [Η παρουσίαση του]

Ο Πάνος Σαμπράκος, της OgilvyOne, μίλησε για την επιτυχία της καμπάνιας της Lacta. Η ιστορία είναι λίγο – πολύ γνωστή και ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα ως case study. Όμως, δεν μου άρεσε που δεν τονίστηκε ότι ήταν μία διαφημιστική ενέργεια που έτρεξε και στην τηλεόραση σε συνεργασία με το MTV ενώ το κόστος της ήταν σίγουρα πολύ υψηλότερο από το κόστος μίας τυπικής social media campaign. Πέρα από αυτό όμως, ο Π. Σαμπράκος απέδειξε ότι η επιτυχία της καμπάνιας οφείλεται (και) στο γεγονός ότι άκουσαν τι λένε οι χρήστες για την Lacta και έχτισαν πάνω σε αυτά τα δεδομένα. Αρχίζουν όλοι σιγά σιγά να καταλαβαίνουν την δύναμη των χρηστών και το γεγονός ότι πλέον βρίσκονται αυτοί στο επίκεντρο και όχι το brand ή/και το προϊόν. [Η παρουσίαση του]

Αυτός που σίγουρα έκλεψε την παράσταση εχθές ήταν ο Eric Parks. Ο Head of Digital Interactive της Leo Burnett είπε κάτι που στο εξωτερικό θα ήταν αυτονόητο: Added Value. Προέτρεψε τους πάντες να θέλουν κάτι βαθύτερο από τα social media και όχι μία απλή, επιδερμική, επαφή. Έδειξε δύο case studies και απέδειξε ότι ακόμα και non web friendly brands, μπορούν να δημιουργήσουν κάτι το εντυπωσιακό και αξιομνημόνευτο στα διάφορα social networks. Μακάρι όλες οι διαφημιστικές να ήταν έτσι. Thumbs up Eric.

Για το τέλος, άφησα την Ελένη Γιαννακάκη της Hill & Knowlton. Μίλησε για ‘blogger relations’. Όντας blogger, πραγματικά ανατρίχιασα με αυτά που άκουσα. Θεωρούσε τους bloggers κάτι σαν ‘αγέλη λύκων’ που πρέπει κάποιος να διεισδύσει. Ανέφερε μάλιστα, εις διπλούν, ότι κάποιος από την Hill & Knowlton δημιουργεί ένα blog για να μπορέσει να μπει στην ομάδα των bloggers. Πραγματικά αστεία και τραγικά πράγματα. [Η παρουσίαση της]

Οι bloggers είναι άνθρωποι που γράφουν ό,τι γουστάρουν, όπως γουστάρουν και όποτε το γουστάρουν. Δεν κάνουν PR, δεν γλύφονται, δεν είναι δημοσιογράφοι. Γράφουν την γνώμη τους. Το σωστό ‘bloggers relations’ επιβάλει το να έρθεις κοντά με τον blogger, να δεις τι τον ενδιαφέρει, να του προσφέρεις κάτι διαφορετικό και να ακούσεις την γνώμη του, είτε σου αρέσει, είτε όχι. Οτιδήποτε άλλο υπόγειο είναι αντίθετο στις αρχές των bloggers. (Μην κοιτάτε που στην Ελλάδα υπάρχουν πολλοί, δήθεν, bloggers που αναδημοσιεύουν δελτία τύπου και γράφουν αυτά που θέλουν να ακούσουν οι εταιρίες. Αυτό είναι όμως θέμα για άλλο blog post.)

Θα ήθελα πολύ να μάθω τον λόγο που δεν μίλησε κανένας blogger στο συνέδριο. Γιατί δεν ακούστηκε η άλλη πλευρά?

Κλείνοντας αυτό το, τεράστιο, post θα ήθελα να πω τι αποκόμισα από το SMC 2011.

  • Ένιωσα λες και έπρεπε να ακούσω όλες τις εταιρίες – sponsors να μου εξηγούν τι είναι social media, και να προσπαθούν να με πείσουν να γίνω πελάτης τους.
  • Απόρησα πώς είναι δυνατόν οι περισσότεροι ομιλητές να έχουν το θράσος να ανέβουν στην σκηνή ενός social media conference χωρίς να γνωρίζουν πώς πραγματικά λειτουργούν τα social media. Εγώ θα ντρεπόμουν στην θέση τους.
  • Ακόμα, σε συζήτηση που είχα με άνθρωπο της παραγωγής, μου είπε ότι αναγκάστηκαν να αφήσουν τις εταιρίες να ανέβουν στην σκηνή αφού “πληρώνω, δεν θα με αφήσεις να μιλήσω?”. Πραγματικά, δεν θα είχα πρόβλημα να μιλήσουν άνθρωποι από τις εταιρίες, αρκεί να γνώριζαν τον χώρο των social media.

Εν κατακλείδι, πιστεύω ότι ήταν ιδιαίτερα χρήσιμο το συνέδριο για μένα. Συνειδητοποίησα τα χάλια της Ελληνικής αγοράς και κατάλαβα ότι είναι πολύ λίγοι αυτοί που πραγματικά αξίζουν στον χώρο. Αν θα ξαναπήγαινα? Με πρόσκληση ίσως, επί πληρωμή για κανέναν λόγο. Αν είχα δώσει τα 275€, θα χτυπούσα το κεφάλι μου στον τοίχο.

Υ.Γ. #1 Κάποιοι ομιλητές δεν αναφέρθηκαν. Αυτό έγινε γιατί δεν μου προκάλεσαν ιδιαίτερη εντύπωση αυτά που είπαν.

Υ.Γ. #2 Στο συνέδριο ήμουν καλεσμένος από τον Co-Founder & CEO του buldoza.gr, Παναγιώτη Γκεζερλή. Προσωπικά μου άρεσε η ομιλία του και ο τρόπος που μίλησε για τα social media, είναι κάτι απλό και ανθρώπινο. Τα λάθη είναι part of the game, το θέμα είναι πώς προσπαθείς να τα διορθώσεις. Εξάλλου, social media δεν είναι μόνο ads, είναι και customer relations.. [Η παρουσίαση του]

[photo via]

Written by dkalo

March 23, 2011 at 12:40

Επικοινωνία != ανοιχτό facebook profile

leave a comment »

Ο καθένας μας, έχει πολλούς ρόλους σε αυτή τη ζωή. Γιος/κόρη, αδερφός/αδερφή, συνάδελφος, αφεντικό, υπάλληλος, φίλος/η, γκόμενος/α κτλ κτλ. Καλώς ή κακώς, τα social networks επιτρέπουν την δημιουργία ενός profile για τον καθένα μας. Έτσι, αναγκαζόμαστε να έχουμε όλους τους ρόλους μας σε ένα profile. Σε κάποιους, ένας από τους ρόλους τους είναι και ο “επαγγελματίας στον χώρο της επικοινωνίας”. Και λέγοντας “επικοινωνία”, συμπεριλαμβάνεται και η digital επικοινωνία, δηλαδή facebook, twitter, youtube and so the story goes.

Θεωρώ όμως άδικο, στον βωμό του χρήματος και της δουλειάς, να ξεπουλάμε τον εαυτό μας στο facebook (και στα υπόλοιπα social networks) έχοντας το profile μας ανοιχτό για να μπορεί κάποιος να μας βρει και να μάθει πράγματα για εμάς. Γι αυτή την δουλειά, υπάρχει το LinkedIn, το επαγγελματικό blog του καθενός και το mail του. Το να περιμένουμε να βρούμε επαγγελματικές πληροφορίες για κάποιον στο facebook profile του, είναι λάθος. Πληροφορίες για την δουλειά του βρίσκουμε στα fanpages που διαχειρίζεται, στα YouTube channels που τρέχει και στα projects που έχει αναλάβει.

Όλα αυτά δηλαδή που είναι διαθέσιμα στο LinkedIn. Το facebook profile του καθενός είναι καθαρά προσωπική υπόθεση και δεν μπορώ να κρίνω κάποιον επαγγελματία για την ποιότητα της δουλειάς του από το πόσο ανοιχτό, ή κλειστό, είναι το profile του. Just my 2 cents..

Written by dkalo

January 3, 2011 at 20:25

unfollow στο twitter

with 2 comments

Τον τελευταίο καιρό έχω δει αρκετά άτομα να μιλάνε για κάποιον που τους έκανε unfollow στο twitter. Γιατί όμως τόσο μεγάλος χαμός για το unfollow? Ακόμα κι αυτό, είναι part of the game του twitter. Εξ’ ορισμού, όταν αποφασίζεις να ακολουθήσεις κάποιον στο twitter, ξέρεις λίγα πράγματα γι αυτόν. Λογικό είναι αφού οι περισσότεροι απλά ρίχνουμε μια ματιά στο timeline και αποφασίζουμε ότι θέλουμε να δούμε τι άλλο έχει να πει αυτός ο χρήστης. Όσο περνάει ο καιρός όμως, τόσο περισσότερο γνωρίζουμε τον τρόπο γραφής του, τις απόψεις του και, γενικότερα, τον χαρακτήρα του.

Κάθε tweet κρίνεται, είτε θετικά, είτε αρνητικά, είτε ουδέτερα. Με τον καιρό, δημιουργούμε άποψη για τους χρήστες και καταλαβαίνουμε αν έχουμε κοινά σημεία επαφής, αν έχουμε κάτι να κερδίσουμε, αν υπάρχει κάποιο added value σε αυτό το follow ή απλά παράγει noise στο timeline μας. Κρίνοντας από εμένα, πάντα υπάρχει ένα tweet που με κάνει να σκέφτομαι “μήπως ήρθε η ώρα να σταματήσω να κάνω follow στον Χ χρήστη?”. Κάποιες φορές όντως πατάω το unfollow και κάποιες άλλες φορές, σκέφτομαι “ας δώσω ακόμα μία ευκαιρία, δεν μπορεί να τον/την έκανα follow αρχικά αν δεν πίστευα ότι έχει κάτι να προσφέρει”.

Ποτέ όμως δεν μου αρκεί ένα και μόνο tweet για να κρίνω τον άλλον και να τον αποκλείσω από το timeline μου. Για να φτάσω στο σημείο να κάνω unfollow κάποιον, σημαίνει πως αρκετά tweets του έρχονταν σε πλήρη αντίθεση με κάτι που πιστεύω εγώ και δεν είναι συζητήσιμος. Δεν με πειράζουν οι διαφορετικές απόψεις, ούτε πιστεύω ότι έχω το αλάθητο. Με πειράζουν οι άνθρωποι που είναι κολλημένοι και που δεν είναι πρόθυμοι να συζητήσουν και να τεκμηριώσουν με λογικά επιχειρήματα αυτό που πιστεύουν. Μου αρέσει ο διάλογος και η ανταλλαγή απόψεων. Το twitter είναι μία απίστευτη πλατφόρμα μέσω της οποίας μπορούμε να κάνουμε ενδιαφέρουσες συζητήσεις κυριολεκτικά για οποιοδήποτε θέμα, είτε σοβαρό, είτε αστείο.

Έτσι, το timeline μου δεν μπορεί να είναι γεμάτο με άτομα που δεν ξέρουν να εκφράζουν την άποψη τους και δεν είναι διατεθειμένοι να τις συζητήσουν. Γιατί αν δεν είσαι διατεθειμένος να κάνεις διάλογο, τότε κακώς είσαι στο twitter..

[photo via]

Written by dkalo

December 17, 2010 at 15:22

Posted in People, Social Media

Tagged with , ,

Facebook, why not to ignore friend requests

leave a comment »

Στο facebook δεν στέλνω requests σε ανθρώπους που δεν έχω γνωρίσει προσωπικά. Προσπαθώ να κρατάω το profile μου μόνο με φίλους και γνωστούς μου για να έχει μεγαλύτερη αξία η εμπειρία και για εμένα και για τους φίλους μου. Σε έναν άγνωστο δεν παρέχεται καμία πληροφορία από το να δει τις φωτογραφίες του party που πήγα χθες βράδυ. Ούτε κερδίζει κάτι με το να δει το status μου που σχολιάζω κάποιον τρίτο που ούτε καν ξέρει.

Και αφού δεν στέλνω requests σε άγνωστους, περιμένω το αντίστοιχο και από τους υπόλοιπους χρήστες του facebook. Δεν με ξέρεις, δεν έχουμε ανταλλάξει ούτε γεια και αν σε δω στον δρόμο δεν θα σε γνωρίσω, οπότε γιατί με κάνεις add?

Παρόλα αυτά, έχω κάνει accept πολλά από τα άτομα που μιλάμε συχνά στο twitter. Και αντίστοιχα έχω στείλει requests σε άτομα από το twitter που έχουμε αναπτύξει μία σχέση. Ναι, μπορεί με κάποιους από αυτούς να μην έχουμε γνωριστεί ποτέ από κοντά, να μην έχουμε πιει ούτε έναν καφέ, αλλά έχουμε συναντηθεί πολλές φορές διαδικτυακά και έχουμε συζητήσει -είτε στο twitter, είτε μέσω mail- κάποια θέματα που αφορούν και τους 2 μας. Έχουμε, με άλλα λόγια, ένα κοινό σημείο επαφής.

Εχθές ήμουν με μία φίλη μου, φωτογράφο, που ανεβάζει κάποιες από τις δουλειές της στην σελίδα της στο facebook. Και όταν λέω σελίδα, εννοώ το profile της αφού δεν έχει δημιουργήσει ακόμα fan page για την δουλειά της. Κάποιος τρίτος από τον επαγγελματικό της χώρο (έστω Μαρία), έτυχε να δει τις φωτογραφίες της και να της στείλει friend request.

Υπήρξε ένας διάλογος μέσω προσωπικών μυνημάτων στο facebook, η Μαρία εξήγησε ότι είδε τις φωτογραφίες της φίλης μου, της άρεσαν και γι αυτό την έκανε add. Αλλά η φίλη μου αρνήθηκε. Κατά την γνώμη μου, λάθος της. Έκλεισε μία πόρτα που δεν είχε απολύτως κανέναν λόγο. Ειδικά από την στιγμή που έχει η ίδια αποφασίσει να μπλέξει το προσωπικό της profile με το επαγγελματικό της ανεβάζοντας φωτογραφίες από δουλειές της.

Εφόσον θέλει να τα διαχωρίσει, η καλύτερη λύση είναι η δημιουργία μίας fan page για να μπορούν όσοι θέλουν να βλέπουν εκεί τις δουλειές της και να της στέλνουν σχόλια, ιδέες και επαγγελματικές προτάσεις. Τώρα όμως που δεν υπάρχει αυτή η δυνατότητα, ποιος ο λόγος να κάνει ignore ένα request που -αν μη τι άλλο- έχει κάποια αξία και γιατί επιβραβεύει την δουλειά της φίλης μου αλλά και γιατί μπορεί να της ανοίξει κάποιες επαγγελματικές πόρτες μελλοντικά. Ναι, μπορεί να μην θέλει να βλέπουν φωτογραφίες από το party που πήγε χθες και μέθυσε, αλλά γι αυτό έχει προνοήσει το ίδιο το facebook με την δημιουργία λιστών..

Written by dkalo

May 28, 2010 at 15:04

Social media in Greece, as in “fail”

with 4 comments

Κάποιοι εκεί έξω δεν έχουν ιδέα τι είναι social media. Δεν είμαι social media guru ή οτιδήποτε τέτοιο. Απλά έχω δει πως λειτουργούν στο εξωτερικό. Δεν είναι κακό να μην ξέρεις τι είναι τα social media και πως λειτουργούν. Το πρόβλημα είναι όταν το παίζεις guru και νομίζεις ότι το να με κάνεις invite στο facebook στην σελίδα του κάθε πελάτη σου είναι “social media strategy”.

Μπορεί να σε σοκάρω, αλλά όχι, αυτό δεν λέγεται social media strategy λέγεται spam. Επειδή είμαι σίγουρος ότι έκανες τικ στο “select all” και έστειλες πρόσκληση σε όλους σου τους φίλους στο facebook. Ότι ακριβώς κάνει και ένα spam-bot που συλλέγει διευθύνσεις από το web και μετά στέλνει μαζικά mail με θέμα “get your vicodin free”..

Και το χειρότερο? Μπορεί να μπω στην σελίδα του εκάστοτε διαφημιζόμενου και εκεί να δω μόνο ένα post που να λέει “καλωσήρθατε στην σελίδα μας”. Fuck. Δεν με νοιάζει να είμαι μέλος σε μία σελίδα που δεν προσφέρει τίποτα.

Let’s say ότι το προς διαφήμιση και προώθηση προϊόν είναι μία ταινία. Πόσο πιο ενδιαφέρον θα ήταν αν στην σελίδα έβρισκα fun facts για τα γυρίσματα? Πόσο πιο ενδιαφέρον θα ήταν αν 1-2 μέλη της σελίδας κέρδιζαν ένα ταξίδι στο Hollywood για την πρεμιέρα της ταινίας? Πόσο πιο ενδιαφέρον θα ήταν αν είχα κάποια έκπτωση στο OST της ταινίας μέσω του facebook page? Πόσο πιο ενδιαφέρον θα ήταν αν οι 30 πρώτοι που θα έμπαιναν στην σελίδα κέρδιζαν ένα δωρεάν εισιτήριο? Για σκεφτείτε λίγο.. Εγώ πάντως, θα έμπαινα σε μία τέτοια σελίδα.

Τα social media δεν έχουν ως κύριο στόχο την προώθηση των προϊόντων αλλά την ανάπτυξη σχέσεων και δεσμών ανάμεσα στο κοινό και τις εταιρίες. Περιμένω από μία εταιρία να μου δείξει ότι ενδιαφέρεται για μένα και για το πώς θα περάσω εγώ καλά. Όχι μόνο πώς θα κερδίσει η εταιρία, αλλά πώς η εμπειρία που θα μου προσφέρει εμένα θα είναι καλύτερη και θα έχω να μιλάω γι αυτή.

Τα social media στην χώρα δεν εκμεταλλεύονται καθόλου το WOM, δηλαδή το Word of Mouth. Δηλαδή το να ξέρω ότι στον φίλη μου την Μαρία αρέσει ο Edward Norton και να της στείλω εγώ invite στην σελίδα της καινούριας του ταινίας ξέροντας ότι σίγουρα θα την ενδιαφέρει. Και αυτό είναι μόνο ένα παράδειγμα. Υπάρχουν κι άλλα εργαλεία εκεί έξω, δεν είναι μόνο το facebook. Περιμένουν να τα ανακαλύψουμε και να προσφέρουμε στους χρήστες μας ακόμα καλύτερες εμπειρίες..

[photo via flickr.com, user grapplica]

Written by dkalo

May 17, 2010 at 19:16

Posted in Howto, Internet, Marketing

Tagged with , ,