dkalo's blog

Posts Tagged ‘twitter

Πώς Χρησιμοποιώ Τα Social Networks?

leave a comment »

Airplanes

Έγραψε η Θάλεια πριν μερικούς μήνες ένα άτιτλο κείμενο για το πώς (δεν) χρησιμοποιεί πλέον το blog της. Μίλησε για την αλλαγή που έχει φέρει το instagram στο περιεχόμενο που μοιράζεται. Αναφέρθηκε στη δεύτερη και τρίτη οθόνη που θέλει την ταυτόχρονη προσοχή μας (διάβασε γι αυτό το φαινόμενο: Second Screen on Wikipedia). Τέλος, έγραψε ότι αλλάζει ο τρόπος που επιλέγουμε να επικοινωνήσουμε. Συμφωνώ μαζί της σε όλα. Κι εγώ έχω κάνει παρόμοιες σκέψεις αρκετές φορές σχετικά με τον τρόπο που χρησιμοποιώ κάθε social network ώστε να παράγω μοναδικό περιεχόμενο που εκμεταλλεύεται τα πλεονεκτήματα της κάθε πλατφόρμας. Μιλάμε για πολλά social media: Facebook, Twitter, Instagram, Tumblr, WordPress, Foursquare είναι αυτά που χρησιμοποιώ περισσότερο. Άλλα τα χρησιμοποιώ καθημερινά, άλλα λιγότερο συχνά. Ας τα πάρουμε όμως ένα ένα:

Read the rest of this entry »

Written by dkalo

December 31, 2013 at 17:42

Μήπως δεν σου αρέσει τόσο πολύ το Twitter τελικά;

leave a comment »

Twitter

Βαρέθηκα το Twitter. Έχει γεμίσει από τυπάκια που λένε συνέχεια ατάκες, σου την πέφτουν με DMs και πλέον νοσταλγώ το “παλιό” Twitter, του 2009 που ήμασταν λίγοι και καλοί.

Βαρέθηκα το Twitter. Οι ίδιοι και οι ίδιοι. Ο καθένας λέει το μακρύ του και το κοντό του, πλακώνονται, τα βρίσκουν και φτου κι από την αρχή.

Βαρέθηκα το Twitter. Παρεάκια που μιλάνε μεταξύ τους και δεν απαντάνε σε κανέναν άλλον. Snob τυπάκια που έχουν 2-3 χιλιάδες followers και νομίζουν ότι κατέχουν την απόλυτη αλήθεια.

Τις τρεις παραπάνω ατάκες -και τις διάφορες παραλλαγές τους- τις έχεις ακούσει πολλές φορές, ειδικά αν είσαι στον χώρο της επικοινωνίας, της διαφήμισης ή των digital media. Συνήθως, η επόμενη πρόταση που ακολουθεί είναι:

Παλιά ήμουν πολύ active στο Twitter και το γούσταρα πολύ αλλά, για τους παραπάνω λόγους, εγώ πλέον δεν ασχολούμαι με το Twitter.

Και εκεί απορώ: Λες ότι σου άρεσε πολύ το Twitter και αποφάσισες να το παρατήσεις επειδή δεν σου αρέσουν κάποιοι χρήστες; Δεν εξετάζω -και δεν με ενδιαφέρει- αν όντως οι χρήστες που σε ενοχλούν είναι ενοχλητικοί. Μπορεί και να ‘ναι. Όμως, εσύ τι κάνεις γι αυτό;

Συνεχίζεις να τους κάνεις follow φυσικά. Υποθέτω ότι και στην ζωή σου κάνεις ακριβώς το ίδιο πράγμα: κάθεσαι σε μία σχέση (φιλική ή ερωτική, δεν έχει σημασία) παρόλο που δεν σε γεμίζει και σε ενοχλεί. Αν αδυνατείς να πατήσεις το “unfollow” στο Twitter, πώς θα το κάνεις in real life?

Αν κοιτάξεις τα άτομα που κάνεις follow και τα άτομα που σε κάνουν follow θα δεις ότι υπάρχουν πολλά κοινά σημεία. Ίσως να μην ταυτίζονται τα μέλη τους αλλά τα ενδιαφέροντα και των 2 groups είναι ίδια. Εσύ απλά είσαι ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα στους μεν και τους δε. Είναι απόλυτα λογικό αν σκεφτείς ότι εσύ αναπαράγεις πληροφορία από τους ανθρώπους που κάνεις follow σε ανθρώπους που κάνουν εσένα follow. Το πιθανότερο μάλιστα είναι ότι οι followers σου σε κάνουν follow ακριβώς γι αυτές τις πληροφορίες που συλλέγεις από το δίκτυο των ανθρώπων που ακολουθείς. *

Αμέσως μετά, κοιτώντας το profile σου, καταλαβαίνεις ότι εσύ ο ίδιος είσαι όλα αυτά που -θεωρητικά- σε ενοχλούν. Λες κι εσύ “έξυπνες” ή έξυπνες ατάκες. Μιλάς με τους IRL φίλους σου μέσω Twitter χωρίς να σε νοιάζει τι μπορεί να πει ο κάθε άσχετος. Έχεις κι εσύ χρήστες στο timeline σου που “λατρεύεις να μισείς”.

Οπότε, σταμάτα να γκρινιάζεις για το Twitter και όλους αυτούς που έχουν κάνει accounts και “χαλάνε την κλειστή παρέα μας”. Δέξου ότι το Twitter δεν είναι μία κλειστή πλατφόρμα αποκλειστικά για τους “εκλεκτούς που είναι μέλη από το 2008” και αποδέξου ότι νέοι χρήστες με διαφορετική φιλοσοφία θα εγγράφονται συνεχώς στο social network.

Αυτή τη στιγμή υπάρχουν πάνω από 150.000 Έλληνες χρήστες και συνολικά 500.000.000 χρήστες σε ολόκληρο τον πλανήτη. Όπως ανακοίνωσε η ομάδα του Twitter, υπάρχουν 140.000.000 active χρήστες σε όλο τον κόσμο εκ των οποίων οι 22.000 με 23.000 είναι Έλληνες κατ’ αντιστοιχία. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι από όλους αυτούς, εσύ είσαι ο “άτυχος” που έχεις πέσει σε όλους τους ενοχλητικούς και γι αυτούς παρατάς το Twitter που -υποτίθεται ότι- γουστάρεις.

Αν σε αυτά τα 140.000.000 χρήστες δεν μπορείς να δημιουργήσεις ένα δίκτυο από ανθρώπους που να σε ενδιαφέρουν αυτά που συζητάνε, μάλλον δεν σου αρέσει το Twitter τόσο πολύ όσο λες..

* Φυσικά στο Twitter οι χρήστες δεν αναπαράγουν μόνο πληροφορίες, αλλά η αναπαραγωγή πληροφορίας αποτελεί μία από τις κύριες λειτουργίες του μέσου.

[photo via]

Written by dkalo

April 1, 2012 at 16:43

Posted in Internet, Social Media

Tagged with ,

unfollow στο twitter

with 2 comments

Τον τελευταίο καιρό έχω δει αρκετά άτομα να μιλάνε για κάποιον που τους έκανε unfollow στο twitter. Γιατί όμως τόσο μεγάλος χαμός για το unfollow? Ακόμα κι αυτό, είναι part of the game του twitter. Εξ’ ορισμού, όταν αποφασίζεις να ακολουθήσεις κάποιον στο twitter, ξέρεις λίγα πράγματα γι αυτόν. Λογικό είναι αφού οι περισσότεροι απλά ρίχνουμε μια ματιά στο timeline και αποφασίζουμε ότι θέλουμε να δούμε τι άλλο έχει να πει αυτός ο χρήστης. Όσο περνάει ο καιρός όμως, τόσο περισσότερο γνωρίζουμε τον τρόπο γραφής του, τις απόψεις του και, γενικότερα, τον χαρακτήρα του.

Κάθε tweet κρίνεται, είτε θετικά, είτε αρνητικά, είτε ουδέτερα. Με τον καιρό, δημιουργούμε άποψη για τους χρήστες και καταλαβαίνουμε αν έχουμε κοινά σημεία επαφής, αν έχουμε κάτι να κερδίσουμε, αν υπάρχει κάποιο added value σε αυτό το follow ή απλά παράγει noise στο timeline μας. Κρίνοντας από εμένα, πάντα υπάρχει ένα tweet που με κάνει να σκέφτομαι “μήπως ήρθε η ώρα να σταματήσω να κάνω follow στον Χ χρήστη?”. Κάποιες φορές όντως πατάω το unfollow και κάποιες άλλες φορές, σκέφτομαι “ας δώσω ακόμα μία ευκαιρία, δεν μπορεί να τον/την έκανα follow αρχικά αν δεν πίστευα ότι έχει κάτι να προσφέρει”.

Ποτέ όμως δεν μου αρκεί ένα και μόνο tweet για να κρίνω τον άλλον και να τον αποκλείσω από το timeline μου. Για να φτάσω στο σημείο να κάνω unfollow κάποιον, σημαίνει πως αρκετά tweets του έρχονταν σε πλήρη αντίθεση με κάτι που πιστεύω εγώ και δεν είναι συζητήσιμος. Δεν με πειράζουν οι διαφορετικές απόψεις, ούτε πιστεύω ότι έχω το αλάθητο. Με πειράζουν οι άνθρωποι που είναι κολλημένοι και που δεν είναι πρόθυμοι να συζητήσουν και να τεκμηριώσουν με λογικά επιχειρήματα αυτό που πιστεύουν. Μου αρέσει ο διάλογος και η ανταλλαγή απόψεων. Το twitter είναι μία απίστευτη πλατφόρμα μέσω της οποίας μπορούμε να κάνουμε ενδιαφέρουσες συζητήσεις κυριολεκτικά για οποιοδήποτε θέμα, είτε σοβαρό, είτε αστείο.

Έτσι, το timeline μου δεν μπορεί να είναι γεμάτο με άτομα που δεν ξέρουν να εκφράζουν την άποψη τους και δεν είναι διατεθειμένοι να τις συζητήσουν. Γιατί αν δεν είσαι διατεθειμένος να κάνεις διάλογο, τότε κακώς είσαι στο twitter..

[photo via]

Written by dkalo

December 17, 2010 at 15:22

Posted in People, Social Media

Tagged with , ,

Facebook algorithms and stories..

with 4 comments

Οι υπολογιστές, εξ ορισμού, είναι τρομακτικά ηλίθιοι. Ή, για να είμαι πιο ακριβής, οι υπολογιστές είναι ακριβώς όσο έξυπνοι είναι και οι προγραμματιστές τους. Έτσι, έχω δει προγράμματα που είναι χαζά και δεν εξυπηρετούν τίποτα, όπως έχω δει και προγράμματα που τρομάζουν με τον βαθμό ευφυίας τους. Ένα από αυτά, είναι ο αλγόριθμος του Facebook που προτείνει νέους φίλους.

Ο @stergi0s από το twitter είχε μία ενδιαφέρουσα απορία:

Η αλήθεια είναι ότι παρόμοια απορία είχα κι εγώ πριν αρκετό καιρό, και επειδή όλα σε αυτό τον κόσμο εξηγούνται, προσπάθησα να βρω λύση. Νομίζω ότι τα κατάφερα και έτσι αποφάσισα να την μοιραστώ μαζί σας.

Έστω ότι ο χρήστης Α έχει φίλους στο Facebook μόνο άτομα που έχει γνωρίσει από κοντά. Μία ωραία μέρα, αποφασίζει να γραφτεί στο Twitter. Ο καιρός περνάει και κάποια στιγμή κάνει add στο Facebook κάποια άτομα που γνώρισε μέσω του Twitter. Το Facebook αυτόματα καταλαβαίνει ότι αυτοί οι καινούριοι φίλοι του χρήστη Α, είναι μία τελείως καινούρια παρέα στην οποία ο Α.. φύτρωσε. Μέλος αυτής της παρέας, είναι ο χρήστης Β.

Ο χρήστης Β, είναι μέλος στο Twitter εδώ και πολύ καιρό, συνεπώς έχει κάνει add στο Facebook πολύ περισσότερα άτομα – της Twitterοπαρέας – από τον χρήστη Α. Αντίστοιχα με τον χρήστη Β, υπάρχουν και οι χρήστες Γ & Δ που είναι “παλιοί” στο Twitter. Αντλώντας το Facebook πληροφορίες από τους 3 αυτούς χρήστες, προτείνει στον χρήστη Α άτομα για να κάνει add.

Έτσι όπως το φαντάζομαι, το Facebook δημιουργεί, internally, κάποια groups ατόμων που σχετίζονται μεταξύ τους. Υπάρχουν δηλαδή ευρύτερες παρέες που περιλαμβάνουν άτομα που έχουν μεταξύ τους κάτι κοινό. Το Facebook δεν γνωρίζει τι κοινό υπάρχει μεταξύ αυτών των ατόμων, δεν το ενδιαφέρει εξάλλου, αλλά οι άνθρωποι ξέρουν ότι έχουν κάτι κοινό. Στην προκειμένη περίπτωση, το Twitter.. 🙂

Written by dkalo

November 29, 2010 at 14:13

Posted in Internet

Tagged with , ,

Twitter for newbies

with 3 comments

I am on twitter

Πριν λίγες μέρες, μία φίλη μου που δεν ασχολείται με web2.0 υπηρεσίες εκτός του Facebook, μπήκε στο Twitter. Το πρώτο της tweet ήταν “I am so confused”. Και αυτό ήταν κάτι που με έκανε να αναρωτηθώ αν πράγματι είναι η απλότητα το μεγαλύτερο πλεονέκτημα του Twitter.

Είμαι στην υπηρεσία εγγεγραμένος από τον Απρίλη του 2008, σχεδόν 1.5 χρόνο. Το network μου αποτελείται από geeks, tech savvy people και ανθρώπους που όλο και κάποια σχέση έχουν με το web, είτε ως bloggers, είτε ως podcasters, είτε ως web designers, είτε… Αλλά το twitter έχει αρχίσει να γίνεται mainstream, πρώτα στο εξωτερικό και τώρα σιγά σιγά και στην Ελλάδα. Όλοι αυτοί οι καθημερινοί άνθρωποι που σίγουρα έχουν profile στο Facebook και προσπαθούν να δοκιμάσουν ένα ακόμα “super wow & super trendy” service, ξέρουν περί τίνος πρόκειται πραγματικά?

Κρίνοντας απο την φίλη μου, μάλλον όχι. Η “κλειστότητα” του Facebook, που προσωπικά επιδοκιμάζω, φαίνεται να έχει επηρεάσει την νοοτροπία των χρηστών ακόμα και όταν μιλάμε για άλλες υπηρεσίες. Τα friend requests δεν υπάρχουν στο Twitter γιατί σκοπός είναι να μοιράζεσαι με όλον τον κόσμο ό,τι έχεις να γράψεις. Να αφήνεις την πληροφορία να *τρέχει* και να είναι διαθέσιμη σε όλους. Οι συζητήσεις στο twitter διαφέρουν από το facebook για έναν απλό λόγο: μπορεί να συμμετάσει ο καθένας, δεν χρειάζεται να είστε “φίλοι”, αρκεί να δει στο search ή στο newstream του ότι μιλάτε για το συγκεκριμένο θέμα.

Και εκεί πιστεύω βρίσκεται το μεγαλύτερο πλεονέκτημα του Twitter: είναι ανοιχτό, δεν θέλει να κάνεις confirm τις φιλίες, δεν θέλει να ελέγχεις το ποιος μπαίνει στο δίκτυο σου. Θέλει η πληροφορία να είναι διαθέσιμη σε όλους, να μπορούν τα νέα να μεταφέρονται από την μία άκρη του πλανήτη στην άλλη σε μηδενικό χρόνο. Θέλει το realtime web να γίνει πραγματικότητα. Και η πλατφόρμα για να γίνει αυτό υπάρχει. Αρκεί να μπορέσουν οι χρήστες να καταλάβουν τι είναι πραγματικά το Twitter και πόση δύναμη και δυνατότητες έχει..

[photo via flickr.com, user ben dodson]

Written by dkalo

January 8, 2010 at 22:51

Posted in Internet

Tagged with , , ,

Why Plurk will rule the microblogging world..

leave a comment »

Οκ, όταν είδα το plurk.com για πρώτη φορά το θεώρησα ανούσιο, χαζό και ηλίθιο. Δίνοντας του όμως μια δεύτερη ευκαιρία κατάλαβα ότι εγώ ήμουν ο χαζός και ο ηλίθιος της υπόθεσης και όχι το plurk.

Αρχικά ας πω δύο λόγια για το plurk. Πρόκειται για ένα (ακόμα) microblogging site όπως το twitter. Οι περιορισμοί είναι οι ίδιοι, δηλαδή 140 χαρακτήρες.. Πάνω κάτω, εκεί τελειώνουν και οι ομοίοτητες τους όμως.

Το plurk έχει real time παρακολούθηση των φίλων σου βάζοντας κάθε plurk (όπως λέμε twit) πάνω σε ένα timeline επιτρέποντας σε κάθε χρήστη να κάνει ένα σχόλιο πάνω σε αυτό που μόλις ειπώθηκε χωρίς όμως να χαθεί μέσα στο χάος του twitter με τα @ και τα άπειρα νέα twits. Έτσι, κάθε συζήτηση είναι οργανωμένη στο δικό της “τετραγωνάκι” για ευκολότερη πρόσβαση αργότερα. 1 point for plurk.

Ένα ακόμα χρήσιμο feature του plurk είναι η δυνατότητα προεπιλογής του ρήματος που θα χρησιμοποιήσεις αμέσως μετά το nickname σου αυξάνοντας έτσι στην ουσία το όριο των χαρακτήρων σου ενώ με το χρώμα που αντιστοιχεί σε κάθε ρήμα γίνεται ευκολότερα εμφανής η διάθεση σου. Για παράδειγμα το “hates” είναι μαύρο ενώ το “loves” κόκκινο.. 1 more point for plurk.

Ένα από τα ρήματα που έχει διαθέσιμο το plurk είναι και το “shares”.. Μπορείτε απλά και εύκολα να κάνετε share ένα video στο youtube.com και το plurk θα καταλάβει μόνο του ότι είναι video και κάνοντας μετά κλικ θα ανοίξει ένα παράθυρο με το video μέσα στο tab του plurk, χωρίς να γεμίζει ο browser με tabs.. Το ίδιο γίνεται με φωτογραφίες από το flickr.com και άλλες υπηρεσίες photo-hosting. Απλά και όμορφα.. Τρίτος πόντος για το plurk..

Την πρώτη στιγμή που είδα το interface σκέφτηκα “come on, με 4-5-10 φίλους οκ, μια χαρά ωραίο είναι. Με 400-500 τι γίνεται?”. Όπως αποδείξαμε νωρίτερα, ο ηλίθιος είμαι εγώ και όχι το plurk, το περίεργο θα ήταν να είχα εν τέλει δίκιο. Και δεν είχα. Το σύστημα δεν σου επιτρέπει να παρακολουθείς πάνω από 50 (ή 100) άτομα, κάνοντας την plurk-experience όσο το δυνατόν πιο φιλική απέναντι στον χρήστη. Επιπλέον υπάρχουν ειδικές παρέες, cliques κατά το plurk, που σου επιτρέπουν να γράφεις κάτι που το βλέπουν μόνο συγκεκριμένα άτομα και όχι όλοι σου οι φίλοι. Ναι, η μικρή σου αδερφή  αδιαφορεί πλήρως για το αν βρήκες σημείωσεις για το μάθημα που δίνεις μεθαύριο, οι συμφοιτητές σου όμως σίγουρα όχι.. 1 point for plurk.

Από θέματα marketing πώς πάει όμως? Παρόλο που το twitter έχει εδραιωθεί, πολλοί χρήστες φαίνονται έτοιμοι να κάνουν το switch.. Είμαι ένας από αυτούς και περιμένω πώς και πώς το επόμενο downtime του twitter για να φύγω δια παντός. Αλλά οι “κακές” συνήθειες δύσκολα κόβονται, οπότε προς το παρόν απλά έχω 2 tabs ανοιχτά.. Προτιμώ όμως το plurk για να ποστάρω το “status” μου.. Με τα αστέρια και το karma σε προκαλεί να ποστάρεις περισσότερο, στο twitter δεν έχεις κάποιο “έμμεσο” όφελος ποστάροντας..  Ναι, ούτε ένα αστεράκι κάτω από το όνομα σου είναι ουσιαστικό ούτε περισσότερα emoticons, αλλά ίσως για κάποιους να είναι ένα κίνητρο.. Τώρα σταματάω να μετράω πόντους, έχω βαρεθεί.

Τελευταίο πλεονέκτημα του plurk είναι ότι μπορείς να βλέπεις timelines φίλων σου, με τα άτομα που αυτοί παρακολουθούνε. Δηλαδή κοιτώντας απλά το δικό μου timeline παίρνεις ακριβώς τις πληροφορίες που έχω κι εγώ. Χωρίς όμως να έχεις τους φίλους μου. Έτσι γίνεται πιο εύκολο να βρεις κάποιο καλό link ή να συμμετάσχεις σε μία ενδιαφέρουσα συζήτηση με άτομα που δεν ξέρεις.. Με αυτόν τον τρόπο μειώνεται η αξία του δικού σου δικτύου και αρκούν τα δίκτυα των φίλων σου για να περάσει ευχάριστα η ώρα στο plurk. Κι άλλος πόντος για το plurk. Oops, είπα ότι θα σταματήσω..

Ωραία όλα αυτά, αλλά δεν γίνεται να είναι τέλειο. Ναι, δεν είναι. Προς το παρόν μιλάμε για μικρή βάση χρηστών, και κατά συνέπεια λίγους φίλους. Είναι πιο περίπλοκο από το twitter ενώ έχει κι αυτό τα μικροθεματάκια του με τους servers αλλά είναι σίγουρα λιγότερα από τα άπειρα downtimes του twitter. Ίσως όταν γεμίσει με χρήστες να γίνει πολύ χειρότερο αλλά δεν το πιστεύω.. Δεν έχω κάνει ακόμα το πλήρες switch αλλά εδώ και 2 μέρες που το χρησιμοποιώ οφείλω να πω ότι είμαι απόλυτα ικανοποιημένος. Αν είχε και παραπάνω χρήστες… Αλλά σιγά σιγά όλα θα γίνουν..

Written by dkalo

June 9, 2008 at 18:28

Web 2.0 services

leave a comment »

Τον τελευταίο καιρό μονίμως ανακαλύπτω νέες υπηρεσίες στο Internet.. Ενδιαφέρουσες, απλές και λειτουργικές.. Νομίζω δηλαδή.. Θα προσπαθήσω να τις αναφέρω και να δω αν τελικά είναι χρήσιμες και έχουν να προσφέρουν κάτι, ή αν απλά είναι κάποιο trend που λίαν συντόμως θα περάσει.

Ας ξεκινήσουμε από την “μάστιγα” του παγκόσμιου web, το Facebook. Προσωπικά, το θεωρώ ιδιαίτερα χρήσιμο, αρκεί να μην είναι όλοι οι φίλοι σου στην σχολή σου ή να βλέπεστε κάθε μέρα. Οι περισσότεροι από τους φίλους μου, σπουδάζουν στο εξωτερικό, οπότε βλεπόμαστε σχετικά λίγο μέσα στον χρόνο. Χριστούγεννα, Πάσχα (αν συμπίπτει το καθολικό με το ορθόδοξο) και καλοκαίρι. Όλο τον υπόλοιπο χρόνο, τα προγράμματα όλων μας είναι ιδιαίτερα πιεσμένα, οπότε είναι σχετικά δύσκολο να συγχρονιστούμε στο msn ή να μιλήσουμε στο τηλέφωνο. Το να στείλεις mail είναι κουραστική διαδικασία, και συνήθως πρέπει να ‘χεις κάτι να πεις.. Δεν στέλνεις mail για να πεις “ένα γεια”.. Τουλάχιστον όχι εγώ. Οπότε τι μένει? Το wall του facebook. 1-2 γραμμές, με ένα “τι κάνεις” και “τα νέα σου” will do the job. Αυτή η συντομία των wall messages είναι και το μεγάλο πλεονέκτημα του facebook, ακόμα και αν δεν έχεις χρόνο, δεν μπορεί να μην έχεις χρόνο να γράψεις 2 γραμμές. Ακόμα και στο 10λεπτο break που κάνεις από το διάβασμα/project σου, μπορείς να απαντήσεις.. Ή απλά να βολτάρεις και να δεις τις φωτογραφίες των φίλων σου, να δεις τι κάνανε χθες και πώς περάσανε..

Οπότε: Σίγουρα χρήσιμο, ενδιαφέρον και με τα διάφορα applications μπορείς να κολλήσεις άπειρες ώρες..

Πάμε τώρα στην νέα μόδα, το twitter. Αυτοπεριγράφεται ως microblogging site και προσωπικά θα συμφωνήσω. Με 140 μόλις χαρακτήρες, έχεις την δυνατότητα να μοιράσεις ένα ενδιαφέρον link που είδες κάπου, ένα τραγούδι που άκουσες και σου άρεσε, μια ταινία που είδες.. Ή απλά να πεις τι κάνεις εκείνη την στιγμή.. Μπορείς να ζητήσεις απόψεις από πολλούς ανθρώπους για ένα θέμα που σε απασχολεί σε μόλις 140 χαρακτήρες.. Γενικά, είναι ο εύκολος τρόπος να blog-άρεις, ακόμα και αν βαριέσαι να γράφεις κατεβατά (σαν αυτό εδώ πχ).

Οπότε: Προσωπικά μου αρέσει. Παρακολουθώ διάφορους ανθρώπους που δεν ξέρω προσωπικά αλλά έχουν κάτι να πουν -ή τουλάχιστον έτσι νομίζω.. Μ’αρέσει να διαβάζω μικρο-απόψεις τους, ανοίγει το μυαλό μου.. Τώρα, αν το twitter ήταν “Πήγα για μπάνιο, έφαγα σουβλάκια, το βράδυ θα πάω Guzel”, μάλλον θα μου ήταν άχρηστο.. Συνεπώς, το twitter έχει ακριβώς τόση αξία όση και τα άτομα που ακολουθείς.

Last.fm, εδώ και 3 περίπου χρόνια, ο καλύτερος ραδιοφωνικός σταθμός στο internet. Ο λόγος? Απλούστατος, επιλέγεις το είδος της μουσικής που θα ακούσεις, κάθε ώρα.. Χωρίς διαφημίσεις και με την δυνατότητα να προσπερνάς τα τραγούδια που δεν σου αρέσουν. Και ανακαλύπτεις και νέα τραγούδια.. Είτε ακροατής, είτε dj, μόνο κερδισμένος βγαίνεις..

Οπότε: Αγαπάμε την μουσική, μισούμε τις διαφημίσεις, οπότε ο last.fm είναι σίγουρα ένα από τα μεγαλύτερα κέρδη των χρηστών στο internet. Το μόνο που μένει είναι βρεθεί τρόπος να ακούμε last.fm και στο αυτοκίνητο..

Ο Kevin Rose το 2004 άνοιξε το digg.com. Η φιλοσοφία πίσω από το digg είναι πολύ απλή. Βρήκες στο web ένα ενδιαφέρον άρθρο, ένα video που σε έκανε και γέλασες ή απλά μια ωραία φωτογραφία? Τώρα, κάνοντας απλά ένα click, μπορείς να την μοιραστείς με άλλους χρήστες.. Βέβαια, αν δεν έχεις άπειρο χρόνο να ψάχνεις, δύσκολα βρίσκεις κάποιο ενδιαφέρον άρθρο στην πρώτη σελίδα.

Οπότε: Πρόκειται για ενδιαφέρουσα ιδέα, που μπορείς να βρεις πολλά -και κυρίως- ενδιαφέροντα άρθρα, αλλά έχει δύο βασικά προβλήματα. Αφενός θέλει να ψάξεις για να βρεις κάτι καλό μιας και στις πρώτες σελίδες συνήθως εμφανίζονται links πιο χαλάρα ή που απλά έχουν έναν catchy τίτλο. Αφετέρου, και εδώ οι χρήστες έχουν το πάνω χέρι, δηλαδή αυτοί αποφασίζουν τι θα “προωθηθεί” και τι όχι. Οπότε είναι καθαρά θέμα διάθεσης του κοινού τι θα διαβάσεις..

Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και το del.icio.us, social bookmarking που σου επιτρέπει να κρατάς τα προσωπικά σου bookmarks, να τα οργανώνεις με tags και να τα μοιράζεσαι με φίλους σου που θεωρείς ότι τους ενδιαφέρει αυτό που μόλις βρήκες. Add-ons για del.icio.us κυκλοφορούν διάφορα, κάνουν καλή δουλειά, και δίνουν αυτό το extra something στο del.icio.us.

Οπότε: Απλά, εύκολα και γρήγορα αποθηκεύεις το link που σου άρεσε.. Είναι εύκολα προσβάσιμο από παντού και μπορείς να βρεις “εκείνο το ωραίο video που είχα δει στο youtube αλλά δεν θυμάμαι πώς το είχα ψάξει”.

Εν κατακλείδι, οι web 2.0 υπηρεσίες είναι πολύ ενδιαφέρουσες (για μένα), έχουν πράγματα να σου προσφέρουν και σίγουρα κερδίζουν κόσμο όσο παραμένουν απλές και λιτές.. Το internet χωρίς αυτές θα ήταν 1 site, το google.. Ευτυχώς όμως, είμαστε στην web 2.0 εποχή..

Written by dkalo

May 19, 2008 at 14:52